Dijital Günlük

İlk Türk Otomobili "DEVRİM"

2012-01-15T13:35:00.001+02:00

Eskişehir' den ayrılmadan görmek istediğim şeylerden biri ilk Türk otomobili olan 'DEVRİM' arabasıydı. Digital Arts dergisi için 2010 yılında Devrim'in çizimini yaptığım ve anlattığım bir çalışma yapmıştım ve benim için zevkli bir çalışma olmuştu. Bu nedenle Devrim'in benim için ayrı bir önemi vardır.

Devrim'in acı bir hikayesi vardır daha doğru bu Türk otomobil tarihi içinde acı bir hikaye olsa gerek. Belki bir çoğunuz 'Devrim Arabaları' filmini seyretmiştir. Seyretmeyenlere de tavsiye ediyorum, mutlaka izleyin.

Karlı bir Eskişehir gününde Devrim'e doğru ilk yolumuz Eskişehir tren garına doğru yürümek oluyor ve tren garını geçtikten sonra Tülomsaş Fabrikası'na doğru yürüyoruz. Karşımıza çıkan görevliye 'Devrim' i soruyoruz ve bulunduğu yeri tarif ediyor.

Bir güvenlik görevlisi eşliğinde fabrikanın bahçesinden arabayı görmek için ilerliyoruz. İlerledikçe uzaktan cam mekan içinde Devrim arabasını görüyoruz. Sadece fotoğraflarından gördüğüm ve çizimini yaptığım bu arabanın karşısında durmak ve ona bakmak benim için farklı bir duyguydu. Ama bu duyguyu gölgeyen şeyin o an güvenlik görevlisinin olduğunu düşünüyordum. Sanki hadi çekin fotoğraflarını ve gidin dermiş gibi :)

Açıkcası orda bulunduğumuz süreden daha fazla orda kalıp onu biraz daha incelemek isterdim.Tekrar Eskişehir'e geldiğimde yolumun Tülomsaş'a düşeceğinden eminim :)

Böyle bir arabanın sadece orda o şekilde sergilenmesinden memnun olmadım, bence daha iyi bir yerde daha doğrusu daha iyi sergilenebileceği ve insanların çevresinde rahatlıkla dolaşıp hakkında bilgi edinebileceği bir ortamda olmasını isterdim ve veee çevresinde onu daha tanıtıcı, hakkında daha çok bilgi veren şeyler olmalı olmalı olmalııııı. Ya da ben yanlış mevsimde oraya gittim :)

Devrim by ~zseymen on deviantART

Maksim Gorki

2012-01-06T10:04:00.000+02:00

Zoraki çizim işlerinizin arasında rahatlamak istediğiniz noktada serbestçe çizim yapmak istersiniz. Herhalde o çizimler en keyifli çizimler olur. Bende düzenleme ve çizim işleri arasında biraz kafa dağıtmak için Gorki portresini karalayayım dedim. Gorki sevdiğim yazarlardandır. Gençlik dönemimde "Ana" ilk okuduğum romanlardandır, gençlik dönemi diyorum ama ben hala gencim ya :) Neyse kısa süreli bir çalışma düşündüm ama tabletim bana inat, istediğim fırçayı kullanmama izin vermedi. Bende ne yapabilirim ne yapabilirim seçtim rastgele bir fırça. İyi ki seçtim, farklı bir çizim etkisi yakaladım böylelikle :) Çizdikçe çizmek zorunda olduğum çizimleri unuttum tabi :D hehehe... Bu çizim yaklaşık 3 saatimi aldı, belki az belki fazla bir zaman bilemem ama keyifli, rahat işti. Çizim aşamalarını da kaydettim, tabi bazı durumlarda unuttum ama eldeki aşamalarla kısa bir animasyonunu da hazırladım.

Başka çizimlerle tekrar görüşmek üzere...

Eskişehir ve Akşamları

2012-01-05T21:04:00.004+02:00

Bir haftadır yeni şehrim Eskişehir :) Yaklaşık 8 yıl önce ilk kez Eskişehir'e sınavlar için gelmiştim, dereceyle kazanmama rağmen Anadolu Üniversite'sinde okumak kısmet olmadı. Şimdi de tez araştırmam için kütüphanesine uğradım yıllar sonra :D Asıl amacım, çok yakın arkadaşımı ziyaret etmek ve vakit geçirmek, beraber çizim yapmak, projeler düşünmek (gerçekleşme imkanı az olsa da, kendi çapımızda yani). Yaklaşık bir hafta olmasına rağmen biz Emine'yle dolaşmak yerine çizim yaptık. Nasıl şans varsa bütün işler bir araya sıkıştı. Freelance çalışmak böyle bir şey, gittiğiniz yere işinizde sizinle geliyor "laptop ve grafik tablet" hep yanınızda oluyor :)

Eskişehir'deki bir haftayı Polonya' daki kış dönemine benzetiyorum, sabaha kadar ayakta durup, sabah yatıp öğleden sonra kalkardık ve kahvaltıyı yaptığımızda hava kararmış olurdu, günlerde kısaydı haliyle :) Eskişehir'de de işlerden dolayı böyle oldu, ben henüz Eskişehir'in gündüz halini görmedim.Hep akşam hep akşam ve hep SOĞUK :)

Ve size bugün Eskişehir'den çektiğim birkaç akşam fotoğrafını sunuyorum :)

Önümüzdeki günlerde artık gündüz gözüyle Eskişehir'i göreceğim ve Digital Arts dergisi için çizimini anlattığım Devrim arabasını görmek istiyorum :D

Greetings from ES :)

EFE

2011-12-30T15:21:00.000+02:00

Yeni yıl portremizin sahibi, bu küçük yakışıklı EFE :) Keyifli bir çizim oldu benim için. Dijital portre anlamında çocuk çalışmamıştım, genelde hep illüstrasyondu çizdiğim çocuklar. Efe bu anlamda bir ilk denebilir. Maşallah diyorum yakışıklıya :) İnşallah resimdeki gibi hep güleceği bir hayatı olur, yüzünden gülücükleri eksik olmasın, Allah güzel bir gelecek nasip eylesin ona :) Ailesiyle birlikte daha güzel yıllara inşallah!!! MUTLU YILLAR!

Merak edenler için;

Çizimi Adobe Photoshop programında grafik tablet ile çizdim. Kullandığım tablet UC-Logic Lapazz Geniş Tip A5 Grafik tablet :) Reklamda yaptım yani, hahaha... Grafik tablet almayı düşünen arkadaşlara tavsiye ederim. Wacom çok pahalı gelebilir ama UC-Logic bu anlamda yeterlidir fiyat olarakta.

Çalışma Alanı

Efe'nin çizimini yaparken çizim aşamalarını da kaydedip, photoshopta bir animasyon çalışması denedim :) Umarım beğenirsiniz....

Gerçekten keyifli bir çalışma oldu benim için, paylaştığım resimlerden anlaşılıyordur :) Bana daha güzel bol bol çizimler diliyorum :D Durmak yok çizmeye devam :)

HERKESE MUTLU YILLAR!

Yeni yılın ilk portresi çizilmeyi bekliyor artıkkkkk :)

2011-12-29T00:55:00.002+02:00

Portre için yaptığım çekilişi kazanan arkadaş geri dönüş yapmadığından çekilişi yeniledim.

Çekilişi kazanan, oğlunun şansına katılan 'FUNNY ME' oldu. "acaba şans bana güler mi, belki oğlumun şansına şanslı ben olurum kim bilir ?!?!?!??! " dediniz, şanslı siz oldunuz bu sefer :) En kısa sürede e-mail adresime çizdirmek istediğiniz fotoğrafı gönderirseniz memnun olacağım, BEKLİYORUMMMM!

Çekilişi Kazanan :)

Katılan arkadaşlara çoooooooooooooooook teşekkür ederim.

HEPİNİZE MUTLU YILLAR DİLİYORUM!

Yeni Yıl Hediyesi : Dijital Karakalem Portre (Buyrun)

2011-12-18T11:02:00.005+02:00

ÇİZİYORUMMMMMMMM....... :) KİMİ ?

Açıkcası yoğunluktan son dönemler blogları takip edemedim ama birçok blogcu yeni yıl için etkinlikler, çekilişler düzenlemişler. Çok güzel. Tabi ben hiçbirine katılamadım :) Bende ne yapabilirim diye düşündüm. Bir yandan okul bir yandan çizim işlerindeki yoğunluğu düşünerek ve yeteneklerim doğrultusunda ne tür hediye sunabilirim derken dijital bir portre çizimi hediye edebilirim diye düşündüm. Nasıl mı? Alttaki resimlerdeki gibi :)

Örnek Çizim (Bu çalışmayı Polonya'dayken yapmıştım, Game of Thrones dizisi karakterlerinden Lord Snow)

Siracel -2010

Peki nasıl olacak, nasıl başvuracağız diyorsanız ; Geleneksel blog yöntemini kullanarak, bu yazıya yorum yapıyorsunuz ve 26 Aralık bir çekiliş programıyla portresi çizilecek kişiyi seçiyoruz. Seçilen kişinin, çizdirmek istediği portre fotoğrafını bana e-maille göndermesi yeterlidir :)

25 ARALIK 2011 - 23:59'A KADAR YORUM YAZABİLİRSİNİZ :)

Hadi bakalım, yorumlarınızı bekliyorummmmmm!

Not: Adsız olarak yorum yapmamaya dikkat edin arkadaşlar. Blog sahibi olmayan, gmaili olmayan, ya da youmlama kısmında diğer seçeneklerden birine uymayan arkadaşlar yorum yaparken bir isim ya da nick belirtirseniz memnun olurum.

Mimlemeceeeee :)

2011-12-17T18:25:00.003+02:00

Sevgili blog arkadaşım Vizörden Dünya' nın sahibi Esotron bizi mimlemiş. Sanırım mimlenmeyeli bayağı olduydu :) Hatta mimlenmenin tarihi geçtiydi belki de yürürlükten kalkmak üzereydi bloglararası ama mimlemeceye devam :) Esotron'a çok teşekkür ederim, umarım dilekleri gerçekleşir, Polonya'da gider, selamımı da söyler :)

Zeynep sadede gel mim konusunu söyle diyorsanız yazıyorum şimdi;

İşte "Konumuz 2012'de gerçekleşmesini istediğimiz 12 dilek. İstediğimiz herşeyi yazıp söylüyoruz tüm evrene :) ve 12 kişiye gönderiyoruz "

1- İlk dileğimi önderimiz M.Kemal'in şu sözüyle ifade ediyorum " YURTTA BARIŞ DÜNYADA BARIŞ"

2- Bireysel çıkarlar ya da istekler için başkalarının üzülmemesini, anlayışlı olunmasını, insanların ön yargılarından ve çekememezliklerinden geri kalmasını, dış görünüşe değilde iç görünüşe bakılmasını, insan olduğumuzu unutmamamızı ve Yunus Emre'nin şu sözünü yazarak " Yaradılanı Severiz Yaradandan Ötürü" biraz sevgi biraz merhamet diyorum.

3- Yurtdışına tekrar gitmek istiyorum, gezemediğim ülkeleri gezmek, gezi maceralarıma devam etmek istiyorum :)

4- Araştırmamla ilgili kitapların, makalelerin hepsini okumak ve bilgisayarda olduğu gibi beynimde de depolamak ve unutmamak istiyorum :)

5- Yurtdışında ve yurtiçindeki yayınevlerinin bana resimli çocuk kitapları göndermelerini istiyorum :)

6- Tezimi yazmak ve bitirmek istiyorum :)

7- Yüksek lisansı bitirip iyi bir üniversitede doktora yapmak istiyorum :)

8- Atanmak istiyorum :)

9- Dijital ve geleneksel çizimlerimi yapabileceğim güzel bir atölyem olsun istiyorum :)

10- Türkiye'de çocuk kitaplarına daha çok önem verilsin, Türkiye'deki çizerlerin değerinin bilmesini ve çalışma koşullarının iyileştirilmesini istiyorum ve maddi kaygılarının da giderilmesini, telif haklarının es geçilmemesini :)

11- Hep sağlıklı ve dinç olalım istiyorum :)

12- Trabzonspor kendini toparlasın istiyorum :) hahahaha....

Allah'tan 12 ile sınırlandırılmış bu istek olayı yoksa ben herhalde bu hızla bir dilek kitabı yazardım :) hehehehe...

Ben kimi mimleyeyim, bi düşüneyim bakayım... hmmmm ???

GÖNÜL ÇELEN

DÜŞLER DÜNYASI

NESLİHANIN ÇİKOLATA FABRİKASI

LALİN

BİRKADINBİRERKEK

AYDEDEYE HAVLAYAN

YARUZEE

ROBOTS DOODLES&ORANGE BUBBLES

BERRANIN ÇÖPLÜĞÜ

ADDICTIVE ISTANBUL

!!!IVIR ZIVIR ENSTİTÜSÜ!!!

KİTAP KURDUYUM BEN

D&R'dan Alışverişinize Dikkat Edin!

2011-12-10T18:13:00.004+02:00

D&R 'ın alışveriş sitesinden memnundum ta ki bana eksik kitap yollamaları ve sonra sorumsuz davranmalarına kadar. D&R'dan birkaç kez kitap sipariş ettim, fiyatlar ve kargoda uygundu.Kitaplarımda elime ulaşıyordu memnundum. Yaklaşık bir ay önce nitel veri analiziyle ilgili kitap siparişi verdik. Kargo geldi, ben okulda olduğumdan dolayı ailemden biri teslim aldı. Eve gelip paketi açınca 2 tane sipariş ettiğim kitabın bir tanesi çıktı ve içine 2 kitabın faturasını koymuşlar. Geç bir saat olduğundan arayamadım, müşteri hizmetlerine önce mail attım. Sonraki gün gelen cevap tatmin edici olmadığından, müşteri hizmetlerini aradım. Durumu izah ettim. Zeynep hanım araştıracağız, size bilgilendireceğiz vs. Sonraki gün de kargodan biri aradı beni durumla ilgili. Ben durumu onlara da izah ettim, dedim bakın kargo paketini ben geç açtım, herhangi bir tutanakta tutturamadım. Yani paket gelir gelmez açıp kargo elemanına nasıl tutanak tutturacağımdan bahsettim. Neyse bir süre daha bekledim. D&R'dan bana gelen mail şu ;

"Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri/Ali Yıldırım adlı ürününüz 12/11/2011 tarihinde “170974945562” kargo gönderi no ile tarafınıza teslim edildiği hususunu bilgilerinize sunarız.

Saygılarımızla,

D&R Müşteri Hizmetleri"

Tabi bu maili görünce sinirlendim. Cevapta yazdım onlara...

Bunlar insanlarla dalga geçiyorlar herhalde. Ben zaten bana kargonun geldiğini ama içinden 2 kitap yerine bir kitap çıktığını ama 2 kitabın faturası olduğundan bahsettim. Adamlar hala kargonun teslim edilip edilmemesinden bahsediyorlar. Ben 2 kitap sipariş ettim, hangi salak görevli o kitabı paketlemişse, dalgınlığına mı gelmiş artık, eksik koymuş. Zaten o paketten 2 tane çıkma ihtimali bile yok (Paketi açtığım günkü haliyle saklıyorum,hakkımı aramak için). Böyle durum olduğunda eğer kargoyu getiren görevlinin yanında hemen açıp tutanak tutturamazsanız herhangi birşey yapmıyorlar. Bu kadarla bu işleri bırakıyorlar. Uğraşmak istemediğimden cevaptan sonra onları aramadım tekrar. Kitabın fiyatından da dolayı da başka resmi işlemlerle uğraşmak niyetinde de değilim, baktım tüketici haklarına vs...Ama yakın zamanda tekrar üstesine gideceğim sanırım.

Bundan sonra D&R'dan alışveriş eder miyim ya da başkalarına tavsiye eder miyim "ASLA"

30.Uluslararası İstanbul Kitap Fuarı

2011-11-21T21:18:00.010+02:00

Ani bir kararla yakın arkadaşım Emine'yle birlikte TÜYAP'ın yolunu tutmaya karar veriyoruz. İkimizde farklı şehirlerden otobüse binip [tabi benim otobüs seyahatım bayağı ilginçti, hele de yanımda yaşlı meraklı bir teyzeyle 18 saat süren bir yolculuk :)] İstanbul Esenler'de buluşup fuara yol alıyoruz. Fuara gitmemdeki en büyük etken tez çalışmamdı. Hem tez, hem kısa bir İstanbul turu hem de beraber çalıştığımız insanlarla görüşmek için güzel bir fırsattı.

İlk kez gittiğim kitap fuarında kitapların arasında kaybolmak, kitapları incelemek, yazarları görmek, yayıncılarla sohbet etmek güzeldi.

Özellikle Emine'nin daha çok çizim yaptığı ve benimde birkaç çizimim yer aldığı kitapların bulunduğu Çamlıca Çocuk Yayınları standının önünde soluğu alıyoruz. Tezimle ilgili sorularımdan sonra kitaplarla birlikle fotoğraf çekiliyoruz. Birçok yorgunlukla çizilen çalışmların elinize basılmış halinde gelmesi, hepsini bir arada görmek gibi güzel bir duygu olsa gerek, hele de o an tüm yorgunluklar ve uykusuzluklar unutuluyorsa :) Burdan çocuk kitabı çizerlerine selamlar gönderiyorum emekleri için :)

Çamlıca Yayınları standında en çok ilgimi çeken tabi ki rahmetli babannemin suluboya portresinin yaptığım çalışmamın daha önce çizim yaptığım İnsan ve Hayat dergisi kapağında görmek. Polonya'da bulunduğumdan basılı halini elime almak fırsat olmamıştı ama sergilendiğini görmek güzel bir duygu :)

Fuarda tanıştığım renkli kişiliklerden biri Aytül Akal'dı :) Özellikle tırnaklarındaki gökkuşağı tonundaki ojeleri dikkat çekiciydi. Aytül Akal çocuk kitapları yazarı ve belkide çocuklarınızın kütüphanesinde kitapları bulunmakta.Aytül Hanım'ın Mavisel Yener hanımla birlikte hazırladıkları 2 şiir kitabı dikkat çekiciydi "Şiirimi Kedi Kaptı" ve "Kuş Uçtu Şiir Kaldı" :)

Mustafa Delioğlu'nun resimlediği kitapları ayrı bir kitap okuma zevki vereceğine eminim çocuklar için. Gençlik ve Çocuk Edebiyatı'yla ilgilenenler için 09-11 Mayıs 2012'de Eskişehir Osmangazi Üniversite'sinde 'ÇOCUK VE GENÇLİK EDEBİYATINDA AYTÜL AKAL SEMPOZYUMU' var. Aytül Akal'ın yanından ayrıldıktan Mavisel Yener'in yanına uğrayıp elimizdeki kitapları imzalattıktan sonra diğer yayınevlerini dolaşıp katalog alıyoruz.

Mavi Bulut yayınlarının standına yanaşıyoruz. Yabancı kökenli çocuk kitapları dikkatimizi çekiyor.İnceleniyoruz. Emine'yle ikimizin ortak noktası olan çocuk kitap illüstrasyonları nedeniyle kitapların öncelikle çizimlerini inceliyoruz.

Yayınevi görevlisi birkaç kitapla ilgili açıklama verdikten sonra kitap fiyatları ve basımı üzerine konuşuyoruz. Dikkatimizi çeken 3 kitaptan size bahsetmek isterim, özellikle çizimine bayıldığımız "Memo ve Ay", Fransızlara ait bir kitap. Resimlemesi dikkat çekici,çocukların ilgiyle okuyacağına eminim.Fiyatı telif hakklarından dolayı yüksek (17TL). Özellikle ben kitap fiyatları konusunda çok şikayetçiyim. Bu yüksek fiyatlarla insanlar daha ucuz ve kalitesiz kitaplara yöneliyorlar. Bir güzellik yapılamaz mı? :)

Mavi Bulut yayınlarında beğendiğimiz 2. kitap İtalya kökenli "ANNE ben kimim?", ilgimizi çeken diğer kitap ise bu sefer Türk kökenli "Bir tanecik oğlum" :)

Tüm çocuk kitap yayınlarının mümkün olduğunca incelemeye çalıştım. Dikkatimi çeken kitapları almaya çalıştım. Bunlardan biri de Final Kültür Sanat Yayınları'ndan aldığım 4 serilik kitaptan biri olan "Büyümek Küçülmek". Final yayınlarınında diğer çocuk yayınları da çok hoş, özellikle çizimleri çok iyi olan çocuk kitapları da yer almaktadır. İnternet üzerinden yayın kataloğuna bakabilirsiniz.

Türkiye İş Bankası yayınlarını da inceleyip, çocuk kitaplarıma başka bir kitap ekliyorum 'Minik'

İncelediğim diğer bir yayınevi ise Doğan Egmont, Danimarka asıllı bir yayınevi. Doğan Egmont, aynı zamanda, Walt Disney "Kitap ve Dergilerini" ve Nickelodeon Türkiye'de temsil etme hakkına sahip tek lisanslı yayıncı. Yayınevi görevlisi bilgiler verip, yardımcı olmaya çalıştı.

Son dönemlerde dini yayınlarındaki resimlemeler gerçekten dikkat çekici. İnsanlara bu konuda bilgi verilmesi açısından görselin kullanılması çok güzel. Piyasada bu konu da özellikle dikkat çeken Timaş Yayınları'ndan çıkan resimlemesi Osman Turhan'a ait, çocuklarınıza alacağınız edebiyat ödüllü bir kitap olan '365 Günde Sevgili Peygamberim'

Açıkcası fuarla birlikte bende sadece çizim kısmında yer aldığım çocuk kitaplarının basım ve diğer boyutlarını inceleme fırsatı buldum.

Şimdilik kısa izlenimlerim böyle. Fuardan aldığım birçok kataloğu tam anlamıyla inceleme fırsatı bulamadım henüz. Ama son dönemler çocuk kitap resimlemelerinin öneminin arttığına inanıyorum. Fuarda 1TL 'ye de çocuk kitapları vardı fakat başka güzellikteki kitaplar varken 1TL'lik kitabı insanlar sadece fiyatından dolayı alacaktır. Keşke güzel kitaplarında fiyatları birçok insan için uygun olsa da çocuklarına bu güzel kitaplarından alabilseler. Çocukluk dönemi en önemli dönemlerden biri ve bu dönemlerin güzel kitaplarla süslenmesi gerekir.

Herkese sonsuz bir kitap sevgisi diliyorum :)

Özlemişim :)

2011-11-03T01:13:00.005+02:00

Herkese selamlarrrrrrrr!!!

BLOGUMU ÖZLEMİŞİMMMMM YAVV :)

Yurtdışına gidersin yurdunu özlersin, yurda dönersin yurtdışını özlersin. Özlemler hiç bitmiyor :) Velhasıl çok zamandır bloguma yazamadım, şöyle bir bakıvereyim dedim. Blog blog gezmeyi, okumayı, blog komşularıyla yorumlaşmayı ve kendi bloguma birşeyler yazmayı özlemişim [ee şimdi niye yazmıyorsun diye sorarsanız; 'başımda bir tez ve ÖSYM'nin sonu s ile biten birkaç sınavı işte'- Türkiye'de olmanın acı gerçekleri -sitemlere başladım gelir gelmez :) hahaha.. ]

Herkese işinde, evinde, okulunda, tezinde, sınavında, projesinde (sayacak çok şey var kısa kesiyorum) 'BAŞARILAR DİLERİM' :)

Ayrıca tüm blogculara, blog komşularıma, okuyanlara saygılar, sevgiler ve selamlar....

Renkler herkes içindir!

2011-05-26T01:02:00.002+03:00

Görme engelli kardeşlerimize destek için hazırlanan bu videoyu paylaşarak onların hayatlarını kolaylaştıracak bir uygulama için destek olalım. Belki birçok görme engelli kardeşimiz kameralı bir telefona sahip değil ama belki ilerde de her birinin sahip olma imkanını düşünerek ve onlarında hayatlarını bir nebze olsun renklendirmek için destek olalım.
'Renkler herkes içindir' sitesinden videoyu facebook ya da twitter gibi sosyal ağlarda paylaşarak birçok kişiye ulaşmasını sağlayabilirsiniz. Tek yapmanız paylaşmak ve destek olmak!

Lublin(Lubelska) / 2016 Avrupa Kültür Başkenti Adayı

2011-05-01T15:31:00.001+03:00

Lublin, Polonya'nın doğusunda yer alan bir şehir. Erasmus öğrenci olmanın bir güzel yani eğer bulunduğunuz ülkede diğer erasmus öğrencileriyle iletişimdeyseniz bu şehirleri gezmek ve konaklamak daha kolay olur. Bizde erasmus vasıtasıyla tanıştığımız biz arkadaşımızı ziyaret etmek hem de Lublin'i görmek için bir Cumartesi akşamı yola çıkıyoruz. Yaklaşık 4 saat bir tren yolculuğundan sonra Lublin'deyiz.

Lublin Rzeszow'a göre daha büyük ve gelişmiş. Polonya'daki şehirlerin hemen hemen bir çoğu birbirine benzer. Aynı tarz kiliseler, aynı alışveriş merkezleri, aynı ev mimarileri... Pek farklılık göstermez. Lublin'de bize çok yabancı gelmiyor bu yüzden. Lublin'de bir gün geçiriyoruz.

Ve o günde Lublin Kalesi'nden gezimize başlıyoruz. Hemen kalenin karşısında aynı mimaride yapılmış bir grup ev yer alıyor.Lublin fotoğraflarında sıklıkla karşımıza çıkan alandır.Bir hikayesi de vardır da o hikayeyi tam olarak bilmediğimden bahsedemiyorum şu an :)

Lublin Kalesi'ni Old Town'a bağlayan köprüden geçiyoruz ve karşımıza bir alan boyu antika kitap, şamdan,dantel, para her türlü eşya satan seyyar antikacılar çıkıyor.

Dikkat çekici diğer şey ise evler. Her evin üzeri farklı renk ve resimlerle süslenmiş.

Bu alanda dolandıktan sonra Lublin Krakow Kapısı'ndan Lublin'in diğer sokaklarına geçiyoruz.

Lublin 2016 Avrupa Kültür Başkenti adayı ve Lublin'in birçok yerinde bununla ilgili afişler ve görseller görmek mümkün.

İstanbul'u düşünüyoruz, Lublin ile kıyaslanamayacak bir yer ve Lublin gibi bir şehrin bu ünvanı hak edip etmediğini tartışıyoruz.

Daha sonra üç papazın peşine takılıp bir mezarlığa giriyoruz. Mezarlıktan çıkarken elime aldığım kırmızı gül ve kızların kırmızı mezarlık gülü üzerine yaptığı kehanetlerden sonra, mezarlığa geri dönüp gülü bir mezarın üzerine bırakıp geri dönüyorum.

Lublin'i bir pazar günü çok fazla keşfedemesekte, büyük çoğunluğunu görüp, otobüsle Rzeszow'a yol alıyoruz sallana sallana... Malesef daha çok tren kullanıldığından otobüsler ve yollar çok gelişmiş değil.

Lublin'e gidecek erasmus öğrencileri için yurtlar konusunda küçük bir not;
Biz Lublin'e gittiğimizde Lublin University of Technology(Politechnika Lubelska) 'nin yurtlarında kaldık.Yurt odaları 3 kişilik ve küçük bir lavabo odalarda bulunmaktadır. Fakat tuvalet ve banyolar koridor ikişerli üçerli yer almakta, kısacası tüm koridordakilerle ortak kullanım ve ortak bir mutfakta bulunmaktadır. Yurtlar karmadır, kız erkek karışık.Yurtlar hemen üniversitenin yanında yer almaktadır.

SANOK-Sanok Açık Hava Müzesi/POLONYA

2011-04-30T15:33:00.002+03:00

Polonya'da havalarında güzelleşmesiyle, okulun düzenlediği bir geziyle Polonya'nın güneyinde bulunan küçük bir kasaba 'Sanok'u gezmeye gidiyoruz.Sanok merkezi küçük bir yer ama bizim asıl gezi rotamız 'Sanok Etnografik Açık Hava Müzesi/Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku' oluyor. Polonyalılara ait en eski tahtadan evler, kiliseler, okul, eğlence mekanlarını burda görüyoruz. Güzel korunmuş hatta eski yapılara uygun olarak yeni binalar inşa edilerek müze geliştiriyor. Müzede sigara içmek kesinlikle yasak çünkü tümüyle tahtadan, çatıları ottan oluşmuş evler mevcut :) Ayrıca bu müzede Avrupa'daki en büyük tahta kilise bulunmakta. Diğer bir durum da Katolik olan bir ülkede ortodokslara ait kilise görmek gerçekten zordur, bu müzede bir de ortodoks kilisesi yer alıyor.

Bu da tuvaletleri :)

Evler tek odalı, bizim köydeki evleri gibi. Bir yatak, masa ve sedirlerden oluşuyor.

Bu yapı da pub'ları :) Tarihi pub!

Budapeşte / Macaristan (Budapest/Hungary)

2011-04-30T01:30:00.003+03:00

Ara tatilde Türkiye'ye gitme niyetim yoktu Polonya'ya geldiğimde çünkü uçak bileti fiyatları çok yüksek. Aşağı tükersem sakal yukarı tükürsem bıyık, memleketi de özlemişiz. Nasıl yaparız nasıl ederiz diye düşündük. Almanya'dan mı gitsek acaba derken, Macaristan üzerinden Türkiye'ye gitmeye karar verdik. Nasıl mı? Eurolines otobüs firmasından yaklaşık 75TL'ye Krakow-Budapeşte gidiş dönüş biletlerini aldık. Budapeşte'den Sahiba Gökçen'e wizzairden uçak biletlerini de gidiş dönüş yaklaşık 120 euroya aldık.Bu şekilde Polonya'ya gidiş dönüş biletini uyguna getirebildik ve dönüşte de 2 gün Budapeşte'de konaklamaya karar verdik. Polonya'dan Budapeşte'ye geldik ve havaalnına gitmek için 1 metro ve 2 otobüs kullandık.

Bizim kullandığımız güzergahlardaki metrolarda da yürüyen merdiven olmaması 30 kiloluk bavullarla bayağı zorluk yaşattı. Velhasıl bir Macar polisi yardımıyla havaalanına varıyoruz ve sabah İstanbul'a, ordan da Trabzon'a uçuyoruz. Evime vardığımda ne kadar yorulduğumu daha iyi anladım ama ailemi görmek bana herşeyi unutturdu.Türkiye'de zaman çok hızlı geçti ve aynı yolu tekrar dönmek :))) Velhasıl bavulumuzu Polonya'da bulamadığımız Türk mallarıyla doldurup Budapeşte varıyoruz. Havaalanından şehir merkezine geliyoruz, biraz soluklanıp Neslihan ile kalacak yer bulmaya çalışırken bir bayan yanımıza gelip ingilizce bilip bilmediğimizi sordu. Daha sonrada turistler için odaları olduğunu, bakmak isteyip istemediğimizi sordu. Yorgun olduğumuzdan saatlerce gezip kalacak yer aramak yerine, kadına uyup odaya bakmaya gidiyoruz. 3 kişilik bir oda ve yanında banyo, tuvaletin olduğu bir tarihi bir apartman dairesine geliyoruz. Geceliği 12 Euroya 2 gecelik odayı kiralıyoruz. Olurda yolunuz Budapeşte düşerse, kalmak için Ildiko (Ildiko's Apartman V.District) ile iletişime geçebilirsiniz. Kendisi çok tatlı bir bayan ve Budapeşte hakkında ayaküstü bayağı bilgi verip, yardımcı olabilir.

Budapeşte'de ilk günümüzü yolculuğun yorgunluğuyla uyuyarak geçiriyoruz. Akşam da Zümrüt ile Budapeşte sokaklarını gezmek hemde su almak için dışarı çıkıyoruz. Hava çok soğuk, bu soğukta gezerken karşımıza Tuna Nehri çıkıyor. Gece Tuna'nın görüntüsü gerçekten etkileyici.

Su alacak yeri de zar zor buluyoruz. Budapeşte pahalı bir yer, bir litre suya yaklaşık 3 Tl veriyoruz. Para birimini de hesaplamak biraz karışık, ama Polonya'ya dönene kadar forinte alışıyoruz denebilir.Zümrütle bir süre daha dolaştığımızda farkediyoruz ki gideceğimiz yerden uzaklaşmışız, kaybolduk sanırım :) En yakın metroya gidip kaldığımız istikamete geri dönüyoruz. Bu sefer karşımıza başka sorun çıkıyor. apartmanın kapısı kapalı ve anahtarımız yok. Telefonlarımız çalışmıyor ve Neslihan'a nasıl haber veririz diye düşünürken artık buzdan heykellere dönüşebilirdik sanırım. Telefon hatları çalışıyor ve Neslihan kapıyı açıyor ve mutlu son :)

Budapeşte'deki 2. günümüzü dolu dolu geçirmek için, haritamızdaki gezilecek alanlara bakıp yola çıkıyoruz. Budapeşte, Tuna'nın böldüğü iki yakanın oluşmasından dolayı Budin ve Peşte olarak iki kısım olarak nitelendiriliyor. Bizde Tuna Nehri'nin üzerindeki Széchenyi Zincir Köprüsü'nden geçip şehrin Budin diye nitelendirilen kısmına geçiyoruz ve Budapeşte Kalesi'ne çıkıyoruz ve tüm Budapeşte'yi görebiliyoruz.

Hemen karşı tepede Gallert Tepesi yer alıyor.Oraya çıkmıyoruz ama belki de Budapeşte ordan daha güzel gözüküyordur. Kaleyi dolaştıktan sonra Mathias Kilisesi ve Balıkçılar Tabyası'na doğru yol alıyoruz.

Mathias Kilisesi' nin çatısı diğer kiliselerden çok farklı.

Burdan da Budapeşte manzarasını seyredebilirsiniz ve karşı kıyıda bulunan senato binası Tuna üzerinde dikkatinizi çekecek bir başka yapı olarak gözükecektir. Budapeşte'deki bu gündüzümüzü Budin tarafında geçiriyoruz. Peşte kısmına geçmeden Gül Baba Türbesi'ni arıyoruz ama havanın kararmaya başlamasıyla Osmanlı'dan kalan bu türbeyi görememenin burukluğuyla metroyla Peşte kısmına geçiyoruz. Kaldığımız yere geri dönüp dinlendikten sonra akşamda olsa gezimize devam ediyoruz.

Budapeşte'nin akşam görüntüsü bir başka güzel. Şehrin mimarisinin korunması dikkat eçkici, yeni yapılan binalar bile şehrin dokusunu bozmayacak şekilde.

Akşam gezimizde hemen kaldığımız yerin yakınlarındaki St.Stefan Bazilikası'nı geziyoruz. Sonraki durağımız Devlet Opera binası oluyor. Zümrüt'ün opera binasınınyanında bulunan sfenkslerle verdiği ve benim gülmekten çekemediğim pozunu hala daha unutmayacağım :)))

Elimdeki haritadaki diğer rotalarımıza ilerlerken karşımıza Türk bir kebabçı dükkanı çıkıyor. İçeri girip bir tavuk döner yiyip, çey içiyoruz ve yolumuza devam ediyoruz.

Karşımıza büyük sinegog çıkıyor.Sinegogtan sonraki rotamız Gellert Tepesi'ne giden köprü oluyor. O köprüden Széchenyi Zincir Köprüsü'ne doğru Tuna Nehri boyunca yürüyoruz ve Budin kısmının gece görüntüsünü fotoğraflıyorum.

İlerledikçe bir yandan da 'Tuna nehri akmam diyor' Plevne marşını söyleyip ilerliyoruz. Budapeşte'deki yolculuğumuzu sonlandırıp, sonraki sabah anahtarı Ildiko'ya teslim edip Polonya'ya doğru yol alıyoruz.

'ROMA' (2.Gün)

2011-04-29T21:10:00.005+03:00

Roma'da dün geceye oranla güzel bir sabaha uyanıyoruz. Resepsiyondaki elemanın 'Buongiorno' seslenişiyle kahvaltı salonuna geçiyoruz, güzel bir kahvaltıdan sonra bugünkü gezilecek yerleri görmek için yola çıkıyoruz. Gezilecek yerler; Collesium, Zafer Takı, Eski Roma,Emanuele II, Venedik Meydanı,Aşk Çeşmesi ve İspanyol Merdivenleri...

Bu yerler birbirine çok yakınlar, elimdeki haritaya da uyarak Emanuele II anıtına yol alırken Basılıca S.Maria deglı Angeli e deı Martiri önünde fotoğraf çekiliyoruz.Biraz ilerledikten sonra dağılıyoruz. Biz 3 kişi gezilecek alana yol alırken uzakta 4 atın üstünde olan tanrıça Victoria heykeli gözüküyor. Ve biraz daha ilerledikten sonra mermerden yapılmış bembeyaz Emanuele II anıtı karşımıza çıkıyor. Görkemli bir yapı.

Hemen önünde Venedik Meydanı, arka kısmında eski Roma ve ilerledikçe Collesium gözüküyor.Gerçekten de Roma'nın bu tarihi güzellikleri bizi etkiliyor. Bir an gözümüzde Eski Roma'yı canlandırıyoruz.

Emanuele II anıtı ve Venedik Meydanı'nı gördükten sonra Collesium'a doğru ilerliyoruz. Çok kalabalık, dünyanın her yerinden insanlarla dolu ve yol kenarında şarkı söyleyen kızıldereliler, heykel taklidi yapanlar,Romalı savaşçılar ve satıcılar...

Nihayet gladyatörlerin mekanı Collesium'a varıyoruz. Diğer grup arkadaşlarımızla Collesium yakınlarında bir araya geliyoruz.Collesium'a giriş 15 Euro, biz girmiyoruz sadece dışından görmekle yetiniyoruz.Çünkü akşam uçağına yetişmek için hızlı hareket etmek zorundayız. Collesium çevresinde dolaşıp zafer takını da gördükten sonra geldiğimiz yönde geri dönüyoruz.

Geri dönerken Zümrüt ile gruptan ayrılıp hayranı olduğum bir ressamın orjinal eserlerini görmek için Mvseo Centrale Del Risorgimento'daki Van Gogh sergisine doğru yol alıyoruz.Uzun bir sıradan sonra bilet alıp sergiyi gezmeye başlıyoruz.

Van Googh'un eserlerinin orjinalleri görmek gerçekten harika bir duygu. Belki de tekrar bulamayacağım bu şansı değerlendirip, resimleri inceleyip,onun attığı her bir çizgi ve fırça tuşunu belleğime iyice kazımak istiyorum. Sadece Van Gogh değil karşımıza Seurat,Cezanne,Gauguin,Camille,Millet,Signag gibi diğer büyük sanatçılarında orjinal eserleri çıkıyor. Her biri ayrı bir heyecan yaratıyor. Seurat ve Signac'ın eserlerini görünce lisede sanat tarihi dersindeki Puantilizm(Noktacılık) adlı ödev konum aklıma geliyor. Hahaha...Süper duygu :)

Sergiden ayrılmak zor olsa da geriye kalan iki yeri görmek için yolumuza devam ediyoruz. Veeeee meşhur Aşk Çeşmesi'ndeyiz.Herkesin yaptığı gibi birer para atıyoruz, fotoğraf çekiliyoruz :)

Son rotamız İspanyol merdivenleri.İspanyol merdivenlerine vardığımızda, bu mudur yani dedik :) Gelmesekte çok şey kaçırmazmışız diye düşündük. Ama bu rağmen o kadar kalabalıktı ki ve bizde bu kalabalıkta grup olarak son bir foto çekildik.

Gezimizi İspanyol Merdivenler'nde sonlandırdıktan sonra otelin yolunu tuttuk. Hızlıca tren istasyonuna yol aldık. Yarım saatlik bir tren yolculuğundan sonra Roma Fuimicino Havaalanına vardık.Uçağın kalmasına çok az bir zaman kalıyor ve check-in masalarından şikayetler artınca hızlıca Poznan yolcularının check-inlerini yapıp gönderiyorlar. Bizde dakikalar kala uçağa nasıl koştuk bilmiyorum ama elimde siyah zeytin, ekmek, mozeralla peyniri olan bir poşetle uçağın içine daldık.

Hoşçakal Roma, Hoşçakal İTALYA...

Bir buçuk saatlik bir uçuştan sonra Poznan'a varıyoruz ama kar ve tipiden dolayı uçak havaalanına inemiyor, havada mahsur kalıyoruz. Birkaç kez iniş denemelerinden sonra pilot uçağı artık Poznan Havaalanına alkışlarla indiriyor.

Yaklaşık 10 saatlik bir tren yolculuğundan sonra Poznan'dan Rzeszow'a varıyoruz. Yurttaki odamızı bayağı özlemişiz :)))

Son Durak 'ROMA' (1.Gün)

2011-04-29T19:25:00.002+03:00

İtalya yolculuğumuzdaki son rotamıza vardık ve ROMA'dayız...

Roma'ya çok geç varıyoruz, sanırım saat 01:00 civarı. Roma tren istasyonu büyük ve dikkatimi geyikleriyle birlikte noel baba ve üzerinde kağıtlara yazılmış dileklerin asılı olduğu çam ağacı çekiyor.

Asıl dikkatimizi çeken bu kadar çeşit insanı burda görmek, her ırktan insanlarla dolu Roma. Gece varmamızında tedirgin edici yanı var, tren istasyonundaki insanların bakışları... Bunlara rağmen tren istasyonunda hostel aramak için turluyoruz.Kaç saat dolanıyoruz bilmem ama sanırım saat 03.00 civarı artık bir hotele yerleşmeye karar veriyoruz. Gecelik 20 Euro veriyoruz. Sabah kahvaltıya da kalkamıyoruz o yorgunlukla :) Uyandığımızda başka bir yer bulmak için yola çıkıyoruz ve gene aynı fiyata başka bir hotel buluyoruz. Çantalarımızı bıraktıktan sonra metroyla Vatikan'a doğru yol alıyoruz.

Vatikan'daki dikilitaşın bulunduğu alandaki tüm heykellere fotoğraf çekiyorum. Hatta bazı heykelere konan kuşlarla fotoğraflar daha ilginç oluyor.

Derken artık Vatikan'a girme zamanı diyerek ana binaya doğru yol alıyoruz.Çok kalabalık olduğundan bir süre sırada bekliyoruz.Güvenlik kısmını geçtikten sonra karşımıza çıkan ilk kapıdan içeriye Zümrüt ile dalıyoruz. Derken kendimizi Papa mezarlarında buluyoruz :) Mezarlardan çıktıktan sonra soluğu Vatikan'ın arka kısmında alıyoruz.

Ön tarafa doğru yol alırken, Vatikan herhalde sadece bu mezarlardan ibaret değildir diye düşünüyoruz. Derken, Zümrüt'ün hadi Zeynep şurdan içeri girelim' demesiyle, kendimizi artık Vatikan'ın içinde buluyoruz. Bayağı kalabalık, içini fotoğraflamaya çalışırken birden Zümrüt'ün heyecanlı bağırışlarıyla 'Zeynep gel gel' demesiyle karşıma Pieta heykeli çıkıyor :)

Neden Zümrüt'ün heyecanla bana bağırdığını anlayabiliyorum. Sadece kştaplarda gördüğümüz şeylerin İtalya'da karşımıza çıkması, orjinallerini görmek ayrı bir mutluluk. Pieta heykelini inceledikten sonra diğer resimleri, heykelleri inceleyip Vatikan'dan çıkıyoruz.

Ayrılmadan ilginç kıyafetli Vatikan askerlerinin birine fotoğraf çekiyorum, sanırım bu duruma alışkın olduğundan poz veriyor :)

Diğer grup arkadaşlarımızı da buluyoruz, hava iyice kararıyor. Vatikan Müzesi'ni gezememek burukluk versede elimdeki haritaya dikkat ederek yeni istikametimiz Sant Angelo Kalesi oluyor. Yol boyunca diğer tarihi alanları, binaları ve köprüleri de görüyoruz.

Roma ayak üstü tarih kokuyor her yeri.

Kaleden uzaklaşıyoruz ve yeni rotamız 'Piazza Navona' oluyor. Yol alırken kaldırımlarda çanta satan zenciler dikkatimizi çekiyor. Birkaçının fiyatını soruyoruz, almayıp yolumuza devam ederken tekrar ısrar ediyorlar ve Zümrütle birlikte birer çanta alıyoruz iyi bir pazarlıkla :)

Roma'nın tarihi sokaklarında ilerlerken karşımıza ışıl ışıl bir alan çıkıyor ve artık 'PiazzaNavona' dayız.

Yorgunluğumuzu bir nevi burda atıyoruz. Cıvıl cıvıl bir yer... Alanda heykellerle dolu üç tarihi çeşme yer alıyor, Bernini tarafından tasarlanmış Dört Nehir Çeşmesi ve diğerleri de Neptün, Moor.

Her çeşmede fotoğraf çekildikten sonra Atlıkarınca'ya biniyoruz, çocuklar gibi eğlendikten sonra Panteon'a doğru yol alıyoruz. Yol kenarındaki makarna dükkanları dikkatimi çekiyor, hayatımda böyle rengarek ve çeşitli makarnalar görmemiştim.

Hava iyice karardığından ve saat geç olduğundan Panteon'u sadece dışardan görebiliyoruz.

Panteon'dan ayrıldıktan sonra başka dikilitaş ve heykeller karşımıza çıkıyor.Yürüyerek Roma'nın bir kısmını keşfediyoruz ve metroyla tekrar kalacağımız yere dönüyoruz.

Seçim 2011

2011-04-29T04:05:00.001+03:00

TRT Haber'de yeni yayınlanan(28Nisan) seçimle ilgili bir diğer animasyon çalışması 'SEÇİM 2011'.... ve siyasetçiler podyumda!!!

Espiri&Kurgu:Osman Turhan, Çizim:Zeynep Seymen, Animasyon:Mitko Mumcu

İyi seyirler...

Seçim 2011 przez zseymen

Pizza yemeye geldik 'PİSA' ya...

2011-04-29T03:24:00.002+03:00

Yaklaşık bir saat sonra 'PİSA'dayız. Pisa küçük bir yer ve kolaylıkla gezebilirsiniz. Herhangi bir vasıtaya binmeden soluğu direk Pisa Kulesi'nde alabilirsiniz. Pisa tren istasyonuna varır varmaz ilk işimiz Roma için tren bileti almak oluyor.Derken çantalarımızı emanetçiye bırakıp, tren istasyonundaki büfelerden Pisa haritası alıp, Pisa Kulesi'ni bulmak için yola çıkıyoruz.

Pisa Kulesine varmadan geçtiğimiz nehrin üzerinde bol bol fotoğraf çekiyoruz. Bir süre ilerledikten sonra eğik kule gözükmeye başlıyor.

Kuleye yaklaştıkça pizza dükkanları artıyor. Ve nihayet Pisa Kulesi karşımıza çıkıyor.

Ne gariptir ki yıllardır TV'lerde, kitaplarda gördüğümüz mühendislik hatası olarak nitelendirilen bu kule karşımda... Pisa kulesi olmasa belki de Pisa'nın bir anlamı olmazdı. Herşey Pisa Kulesi ve çevresindekilerden ibaret.

Her gelen turistin yaptığı gibi ilk işimiz eğik kuleyi düzeltmek oluyor. Nasıl mı? Tabi ki şu klasik poz vardır ya kule uzaktadır sen yakın markajda ellerini kulleyi düzeltecek şekilde uzatırsın ve şak bir foto :) Ya da kuleyi tepeden tutarken... Sizin yaratıcılığınıza bağlı farklı pozda fotoğraflar çekmek.

Pisa Kulesi tabi ki tek değil yanında vaftizhane ve katedralde bulunmakta. Biz Pisa'ye geç vardığımızdan katedral ve vaftizhanenin içine giremiyoruz. Ama dışardan da görmek yetti bizim için. Bol bol fotoğraf çekildikten sonra, hemen kulenin karşısındaki dükkanlarda soluğu alıyoruz. Hemen hemen hepimiz birer Pisa Kulesi biblosu alıyoruz.Sırt çantamıza yeni bir yerden yeni küçük şeyler yükleyip güzel bir pizza restaurantı arıyoruz.

Kulenin hemen karşısındaki sokakta bir pizzacıda soluğu alıyoruz. Malesef her çeşit pizzayı yiyemediğimizden domuz etinden dolayı, sınırlı sayıdakilerden birini seçmeye çalışıyoruz. İçeriklerine bakarak uygun olduğunu düşündüğümüz Tuscano soslu pizza siparişi veriyoruz.Pizzalar önümüze koyulduğunda görüyoruz ki sosun içinde domuz kıyması var. Durumu izah ediyoruz, pizza ustasının siz müslüman mısınız sorusu üzerine, derdimizi anlayıp bize balıklısını hazırlıyor. İtalya'da en güzel pizzayı Pisa'da yiyoruz böylelikle hemde fiyat olarak diğer şehirlerden daha uygun.

Pizzalarımızı yedikten sonra soluğu tren istasyonunda alıyoruz.

Roma'ya gitme vakti... 'Roma bizi bekler' :)

David'in peşinde 'FLORANSA(FIRENZE)'

2011-04-29T02:11:00.003+03:00

Nerde kalmıştık... Uzun zaman oldu yazmayalı ve geçen zaman zarfında gezilere devam ettik. Ama burda kaldığım yerden başlıyorum...

Nerdeyiz, Floransa'ya doğru yol almaktayız...Venedik'i özledim!

Floransa trenin penceresinden dışarıya bakarken, uzun zamandır memleketten ayrı kalmanın özleminden midir, bana Karadeniz'i hatırlattı. Bir süre manzaraya dalıp gittik. Daha sonra Gülşen'in çantasındaki yiyecekleri masanın üstünen çıkartmasıyla, öndekilerinde ilgisi bize kaydı. Derken pembe montlu ufak bir kız bize daha çok bakar oldu. Bende Gülşen'in mandalinalarından bir tane alıp kendisine uzattım. Alıp gitti. Daha sonra tekrar yanımıza gelip, birşeyler söyledi ama malesef dilini anlamadığımızdan bir süre ufaklığa baktık. Derken önümüzdekilerden biri ingilizce ne istediği söyledi. Meğer tekrar mandalina istemeye gelmiş :) Derken ufaklığın güzel annesi yanımıza geldi. İtalyan olarak düşündüğümüz pembe montlu kız (adı Sofia) Meksikalıymış. Sanırım Floransa'ya dair hatırlayacam güzel şeylerden ilki Sofia :) Sofia ve annesini tanımaktan çok mutlu oluyoruz.

Onlar yanımızdan ayrıldıktan sonra iskambil kağıtlarını çıkartıp, dost kazığı oynuyoruz ve yolculuğumuz bu şekilde devam ediyor.Derken tren Firenze Rifredi duruyor ve şehir merkezine geçmek için başka bir trene biniyoruz. Nihayetinde Floransa'ya varıyoruz.

Floransa diğer İtalyan şehirlerinden farklı ve tarihi bir dokuya sahip. Sanat için önemli merkezlerden biri zaten. Birkaç saat hostel arıyoruz. Ararken başka Türklere de rastlıyoruz. Nihayetinde gecelik 20 euroya üç yıldızlı bir hotel buluyoruz 'Hotel Lombardia'. Fakat otelden midir bilmem, henüz yerleşmeden her gezi grubunda olabilecek bir tartışma çıkıyor. Bu da Floransa'yı gezme motivasyonunu düşürüyor.Biraz alınganlıklar....Biraz dinlendikten sonra Floransa sokaklarını gezmeye başlıyoruz. Akşam çöktü ve peşinden de yağmur başlamasıyla malesef çok fazla Floransa'yı gezemiyoruz.

Yağmurlu olmasına rağmen gece Floransa'nın görüntüsü bir başka güzel... Fotoğraflayamıyorum sadece videoyaya çekebiliyorum şemsiye altından...

Floransa'da nereye saparsak sapalım karşımıza Duomo çıkıveriyordu...

Floransa'da ikinci günümüze başladığımızda, elimdeki haritada işaretlediğim yerleri görmek ve David heykelini bulmak için yola çıkıyoruz.Velhasıl Floransa'dan kaynaklı mıdır bilmem, gezmek bir türlü kısmet olmuyor ve otelden kaynaklı sorun nedeniyle geri dönüyoruz. Floransa'nın kaçta kaçını gezdik bilmiyorum, %20 %30... Yaklaşan Pisa treni nedeniyle, gezimizi Duomo yakınlarındaki pazarlarda sonlandırıyoruz.

David'i bulmadık ve Floransa'yı tam anlamıyla keşfedemedik. Bu nedenle aklım hala Floransa'da, hele de benim alanımla ilgili önemli bir yeri bu şekilde yarım bıraktığımdan, kitaplarda gördüklerimi öğrendiklerimi göremediğimden üzülüyorum. Belki başka bir sefere yolum Floransa'ya düşer tekrar... Bilinmez!!!

Gezemediğim Floransa'ya dair tavsiyeler;
1-İtalya içinde dolaşıyorsanız bizim gibi Floransa'ya 2 gün ayırın ve David'i bulun, selamımı da söyleyin. Floransa David başlıca bir sembol, pazarlarda onun olduğu birçok şey bulabilirsiniz.

2-Floransa'nın derisi meşhur ve çok güzel şeyler var. Maddi durum iyiyse güzel bir deri çanta ya cüzdan alabilirsiniz.
3-Duomo yakınlarında uzunca bir pazar var. Derisinden süs eşyasına kadar çok güzel şeyler var. İtalya şehirlerine göre bu pazar bana daha uygun geldi. Ufak tefek Floransa ve diğer şehirleri simgeleyen anahtarlık, magnet filan alabilirsiniz.
4-Floransa'yı yürüyerek gezin. Elinize haritanızı alın, gezeceğiniz yerleri işaretleyin. Zaten birbirlerine yakın sayılırlar.
5-Gelmeden bir hostel ya da hotel ayarlayın mutlaka. Yoksa gününüzü kalacak yer arayarak heba etmeyin. Bizim hatalarımızdan biri de buydu :)
6-Floransa'ya geldiğinizde Pisa için tren biletinizi alın. Zaten yaklaşık bir saat var Floransa ve Pisa arası. Floransa'ya gelmişken Pisa'yı görmeden gitmeyin.
7-Yanınıza bir şemsiye alın, yağmur yağma ihtimali yüksek :))

Demokrasi Yolculuğu

2011-04-28T20:50:00.003+03:00

Türkiye'de seçim yaklaşıyor. Her seçim öncesi olduğu gibi siyasetçiler bir kısmını yapamayacakları birçok vaadlerde bulunur, halk seçim sandığına gidene kadar çok farklı cephelerde,farklı taraflarla,farklı engellerle savaşır. Seçim öncesi bu durumdan faydalanmak isteyen, uygunsuz siyaset yapanlar, terör eylemlerinde bulunanlar ve kısaca bu dönemi zehredenlerde çoktur. Tükiye gündeminden çok uzağım, oyda kullanmayacağım Polonya'da olduğumdan dolayı. Türkiye'de şu an neler dönüyor, yeni planlar nelerdir pek bilmesem de umarım Türk halkı seçimlerde doğru kararı verir. Bu seferki animasyonumuz seçimle ilgili, birçoğumuzun bildiği Süper Mario oynundan yola çıkılarak hazırlanmış bir çalışma, oyu sandığa atana kadar yaşanan engeller 'Demokrasi Yolculuğu'

İyi Seyirler...

Demokrasi Yolculuğu przez zseymen
Espiri&Kurgu/Senaryo:Osman Turhan, Çizim:Zeynep Seymen, Animasyon:Mitko Mumcu

Diktatörlerin Sonu

2011-04-28T20:28:00.002+03:00

Espiri&Kurgu/Senaryo:Osman Turhan, Çizim:Zeynep Seymen, Animasyon:Mitko Mumcu
İyi Seyirler...

Lisan-ı Hal / Libya Yanıyor

2011-03-15T14:56:00.001+02:00

Lisan-ı hal için yeni çizimlerden biri daha ' Libya Yanıyor'

Her ne kadar gündemi Türkiye'de bulunduğumdaki kadar takip edemesem de hepimizin bildiği gibi Arap ülkelerindeki demokrasi yolunda dalgalanmalar, mücadeleler, çatışmalar dünya gündeminde ve Lisan-ı Hal gündeminde... Kuzey Afrika ülkelerinde oluşan bu durumlar umarım ordaki insanların iyiliği yolunda sonuçlanır ve demokrasiye sahip olurlar.

İyi seyirler...

Libya Yanıyor przez zseymen

Lisan-ı Hal / AB Yolunda...

2011-03-15T14:21:00.001+02:00

Bir süre önce gündemimizdeki isim Sarkozy idi. Bu animayson çalışması da Sarkozy' nın Türkiye' nin AB üyeliği hakkında düşüncelerinden yola çıkarılarak oluşturulmuştur. Umarım beğenirsiniz... İYİ SEYİRLER!!!

(Espiri&Kurgu/Senaryo:Osman Turhan, Çizim:Zeynep Seymen, Animasyon:Mitko Mumcu)

AB Yolunda... przez zseymen

Lisan-ı Hal/ Yerli Otomobil Özlemi

2011-02-27T22:57:00.002+02:00

TRT Haber/ Lisan-ı Hal programı için yaptığım son çizim 'YERLİ OTOMOBİL ÖZLEMİ'

Animasyon: Mitko Mumcu

İyi Seyirler...

Lisan-ı Hal / Yerli Otomobil Özlemi

Załadowane przez: zseymen. - Obejrzyj oryginalne wideo z sieci.

Sular içinde bir şehir ' VENEDİK'

2011-01-28T22:07:00.003+02:00

30 Kasım 2010 Venedik suları görünmeye başladı. Saat 10:30 civarı Venedik tren istasyonuna varıyoruz. Tren istasyonundan dışarı adım attığımız anda karşımıza çıkan manzara bizi etkiliyor. İşte VENEDİK'teyiz.

Bir gün gitmemin hayal olduğunu düşündüğüm şehirdeyim. Venedik sular arasında harika bir şehir. İnsan burda sanat yapmaz da ne yapar! Kanallar, köprüler ve Venedik'in dar sokaklarında kayboluyoruz...

Hostel aramaya başlıyoruz ve her yeri çekmeye çalışıyoruz. Bazen vakit kaybetmeyelim tekrar bu yerlere geliriz desekte bu imkansız, çünkü Venedik'te birbirine benzer o kadar kanal ve köprü var ki aynı yerden tekrar geçmek imkansız. Ordan oraya giderken tekrar geri gidip aynı yolu bulmak zor. Aynı rotada gittiğimizi düşündüğümüz an başka bir kıyıya varıyorduk. İnsan bu şehirde kesinlikle yön duygusunu kaybeder :) Kayboluyoruz da!!!

Venedik pahalı bir şehir, kalacak uygun bir yer bulamıyoruz. Deniz otobüsleriyle o kıyıdan bu kıyıya gidiyoruz. Kaç Venedik sokaklarında kaybolarak otel ya da hostel aradık bilmiyorum ama nihayet 3. yıldızlı bir otel buluyoruz 'Pensione LA CALCINA-Ruskin's House' . Çok yüksek bir fiyat söylense de pazarlıkla 2 gece için kişi başı 50 Euro ödüyoruz. Kaldığımız otel gerçekten de çok hoş hemde bulunduğu yer çok iyi :) Odalarımıza yerleşip, biraz dinlendikten sonra tekrar Venedik sokaklarına geri dönüyoruz.

Venedik maskeler şehri... opera şehri!!!

Maske dükkanlarına giriyoruz. O kadar güzel maskeler var ki, hemen hemen her yer maskelerle dolu!

Birkaç maske deniyoruz ve hatıra olarak birer maske alıyoruz. Alttaki resimdeki en pahalı maske, 1100,00 Euro :)

Gece Venedik sokaklarının görünümü bir başka...

San Marco meydanına gidiyoruz ve Dükler Sarayı' nı görüyoruz.

Dar sokaklar arası ilerlerken açtığımız hissederek yemek için uygun bir yer arıyoruz. Grubun diğer kalanı Makedonyalı bir Türk' ün çalıştığı bir İtalyan restaurant buluyor. Bize uygun birer pizza yaptırıyoruz. Venedik'te özellikle Makedonyalı Türkler çok fazla...

Venedik'te yönümüze bulmaya çalışırken dikkat ettiğimiz heykelleri tekrar bulamıyoruz. Çünkü Venedik'te akşam olduğunda heykelleri korumaya alıyorlar. Tıpkı altta resimde gördüğünüz gibi... Bazen bir fotoğraf çekilmek için bir tanesine oturduğumda acaba hangi heykelin üzerinde oturduğumu düşünüyordum ya :))

Artık yorulup kaldığımız otele geri dönmek istiyoruz. Geri dönmeye çalışırken gene yanlış sokaklara sapıyoruz. Dar bir sokakta bekleşen bir kalabalığın arasından geçerken farketmeden bir şeye çarptığımı farkediyorum. Pembe Kazak giyindirilmiş küçük bir köpek, istemeden de olsa birkaç kez hayvancağızı tekmeklemişim. Bunu gören bir İtalyan bana bağırarak birşeyler söylüyor. Gülüyorum acaba sövüyor mu diye :)

Derken karşımıza bir köprü çıkıyor ' Rialto Köprüsü'. Venedik'te gezeceğimiz yerlerden birine rastlantı eseri kaybolarak buluyoruz. Rialto Köprüsü'nden de bir başka güzel gözüküyor Venedik!

Hala da oteli bulamıyoruz. Elimizdeki haritada işe yaramıyor Venediklilere soruyoruz. Şu köprü bu kanal derken vardığımız noktalarda tek bir köprü olmadığını ve ciddi ciddi kaybolduğumuzu farkediyoruz. Vazgeçmek yok, sonunda otele ulaşıyoruz :)

Venedik'te yeni bir güne uyanırken bir süpriz bizi bekliyordu. Tarihi bir otelimizin antika pencerelerini açıp dışarı baktığımızda tüm sokakların sularla kaplı olduğunu gördük :) Meğer her gün bu şekilde sular yükselip öğleye doğru sular çekilirmiş.Venedik suların içinde ilginçken bu olayla daha da ilginç oldu gözümüzde :) Suların yükselmesi nedeniyle insanlar sabahları sarı balıkçı botları giyiniyorlar :) Kahvaltıya indiğimizde şunu farkeiyoruz, otelde kalan en genç insanlar biziz :) Kahvaltıda bol bol kruvasan yiyoruz. Suların çekilmesiyle kendimizi Venedik sokaklarına atıyoruz. İlk durağımız Da Vinci Kilisesi...

Hem kilise hem müze. Da Vinci' nin çizimi yaptığı tasarımları tekrar yeniden yapıp bir müze haline çevirmişler. Giriş için 5 Euro ödedik. Sergiyi hem fotoğraflayıp hemde kameraya aldıktan sonra birkaç kartpostal alıp yola koyuluyoruz.

Sonra tren istasyonuna gidip Floransa için tren biletlerimizi alıyoruz ve Murano Adası'na gitmek için feribotu bekliyoruz. Nihayet feribot gelip, yaklaşık 2 saat süren bir deniz yolcuğundan sonra Murano Adası'na varıyoruz. Murano Adası eski cam merkezlerinden biri.

Feribottan inip adayı gezmeye başlıyoruz, biraz geç gittiğimizdan birçok dükkan kapanmış. Lakin girdiğimiz bir cam dükkanındaki tasarımlar şahane ve bir o kadar da pahalı. Hayatımda gördüğüm en güzel cam örnekleri olsa gerek, değil dokunmak yaklaşmak bile tedirgin ettirici oluyor fiyatlarından dolayı :) Daha sonra daha uygun fiyatlı bir cam dükkanına giriyoruz. Ben kendime bir okka seti alıyorum, Murano hatırası :) Venedik'te el sanatlarıyla meşhur bir ada daha var Burano. Lakin zamanımız olmadığından dolayı ona gidemiyoruz. Murano Adası'ndan Venedik merkeze gitmek için bineceğimiz feribotu kaçırıyoruz ve biri kaçırdınız diye konuşuyor. Şaşırıyoruz kim bu Türkçe konuşan diye, daha sonra kendisiyle tanışıyoruz. Doğudan kaçak yollarla Romanya'ya gitmiş, şimdi de Venedik'te inşaat işi yapıyormuş. Gelen feribota beraber biniyoruz. İtalyanlardan bahsetmeye devam ediyor, tembel olduklarını ve 'Benim burda 4 tane dişim çürüdü' diyor. Bir an bu cümleyi anlamalandırmaya çalışıp birbirimize bakıp gülümsüyoruz :) Derken Slovakyalı bir denizci Türk olduğumuzu öğrenip yanımıza gelip bizle konuşuyor.2 saatlik bir deniz yolcuğundan sonra otele varıyoruz. Eşyalarımızı toparlayıp,çantalarımız hazırlıyoruz.

Venedik, huzur verici bir şehir. Çok rahatsız edecek kadar kalabalık değil ve insanlar çok kibar. Hemen hemen herkes ingilizce biliyor ve dahası suya doyuyorsunuz. Kıyı şehrinde yaşamama rağmen Venedik'te suyla haşır neşir olduğum kadar kendi memleketimde olmamışdır herhalde :) Bazen yosunlara basıp suya düşme tehlikesi yaşasamda :) haha...

Venedik, her hali güzel bir şehir. Dar sokaklarında nezih mekanlar, turistler, maskeli kostümlü operacılar... Eğer içki içen biriyseniz, Venedik'teki nezih mekanlara mutlaka uğrayın derim :) Venedik'e gelmişken yapılacak başka birşey de operaya gitmek ve gondola binmek. Bunları biz yapamadık malum öğrenci bütçesi :)

Sonraki gün, otelin ziyaretçi defteri için bizi anlatan basit bir çizim yapıyorum. Ziyaretçi defterinin sayfalarına bakarken burda kalanların yaptığı başka çizimlere rastlıyorum. Güzel bir otel, güzel bir ziyaretçi defteri ve Venedik'e geldiğimize dair küçük bir çizimde benden...

Suların çekilmesiyle birlikte tren istasyonuna doğru yol alıyoruz. Saat 13:30 Floransa trenine binip Venedik'ten ayrılıyoruz. Venedik'ten ayrıldığıma üzülüyorum.
HOŞÇAKAL VENEDİK, belki başka bir gün...

İtalya'da ilk durak 'MİLANO'

2011-01-28T01:07:00.003+02:00

Katowice'teki rotarlı kalkışımızdan sonra saat 9:00' da Milan-Bergamo havaalanına vardık. Havalanından şehir merkezine gitmek için 1 saatlik otobüs yolculuğu yapıyoruz. Otobüs fiyatı kişi başı yaklaşık 8 Euro. Tren istasyonun önünde otobüsten iniyoruz. Artık duyduğumuz yeni dil İtalyanca :) Si Si siii :)

Otobüsten inince Türkçe konuşan bir seyyar satıcıyla karşılaşıyoruz ve saat satmaya çalışıyor, derken Romanya' dan gelen dilenciler toplanıyor.Neyse fazla uzatmadan uzaklaşmaya çalışıyoruz. Çok tekin bir ortam değil malum, dikkatli olmak şart. İnternet üzerinden baktığım tren istasyonuna 5 dklık bir yerde bulunan üç yıldızlı Hotel Best' i buluyoruz.

Altı kişilik bir oda ayarlıyorlar ve kahvaltı dahil kişi başı 15 Euro' ya kalıyoruz. Birkaç saat dinlendikten sonra artık Milano sokaklarında turlamaya başlıyoruz. Öncelikle tren istasyonuna gidiyoruz. Tren istasyonu tarihi bir yapı içinde ve yapının 3 katında yer alıyor .Binanın içinde boy boy moda markaların renklamları ayrıca bir çok alışveriş mağazaları yer alıyor. la Feltrinelli denen bir kitapçıya giriyoruz. Sanatla, tasarımla ilgili çok kitap var. Hepsinin benim olmasını isterdim. Fiyatları da gayet uygundu ama daha gezecek 4 İtalyan şehri vardı ve bagaj+para sorunu derken, küçük boyutlu bir Da Vinci kitabı aldım. Olur ya tekrar yolum Milano'ya düşer, bavul kitaplarla Türkiye'ye dönmek isterim :)

Tren istasyonundan çıkıyoruz, hotelden aldığımız Milano haritasına göre Duomo'yu aramaya başlıyoruz. Yürüdüğümüz süre zarfında Milano' daki vitrinlerdaki tasarımlar, sokaklar, binalar dikkatimizi çekiyor.

Gerçekten de tasarım şehri Milano :) Yol üstünde bir sanat galerisine rastlıyoruz, elimizde broşürler ve sergi katoloğuyla Duomo'yu aramaya devam ediyoruz. Haritaya göre yaklaşmışız derken karşımıza Da Vinci heykeli çıkıyor.

Ve hemen arkasında Galleria Vittorio Emanuele II binasını görüyoruz. Işıl ışıl kendini belli ediyor :)

Çok güzel bir yapı, cıvıl cıvıl capcanlı... İçinde mağazalar ve resaturantlar var. Özelllikle gece görüntüsü çok hoş! Haç şeklinde bir yapı ve 4 kapısı var. Kubbenin bulunduğu alanda freskolar bulunmakta. Tam bu anıttan çıkmak üzereyken karşımıza 'Duomo' çıkıyor ...

Gerçekte görkemli bir katedral, ön kısım ve kapılar her yer heykellerle dolu... Etkileyici! Akşamda olsa giriş çıkışlar serbest. İçine giriyoruz ve bir ayine rastlıyoruz. İçi de dışı gibi görkemli bir yapı, ayin sesleri ve mum yakanlarla gerçekten farklı bir etki uyandırıyor...

Duoma' da uzun bir süre kaldıktan sonra, tekrar dışarı çıkıyoruz. Geldiğimiz gibi tren istasyonuna geri dönüyoruz. Malum sonraki durağımız Venedik için tren biletlerini almamız lazım. Ama yol üstünde bir süre çizim yapan bir ressamı seyrediyoruz.

Tren istasyonuna varmadan karnımız zil çalmaya başlamıştı. İtalya' da yenecek en iyi şey pizza olduğundan bir restaurantta birer İtalyan pizzayı midemize indiriyoruz. Hava iyice kararınca tren istasyonuna vardık, Venedik tren biletlerimizi alıp otelin yolunu tuttuk.

Sabah olup, çantalarımızı sırtlanıp otelden çıkarken ordan geçen bir arabın ' Selamun aleyküm Türkler' demesiyle bir duruyoruz, selam verip ve gülerek tren istasyona gidiyoruz.

Saat 07:25, Venedik'e yol almaya başlıyoruz... Elveda Milano !

Herkese 'MUTLU YILLAR'

2010-12-31T18:26:00.001+02:00

Geçen yıl yazığım yılbaşı iletime bakıyorum da 2010 yılına karamsar girmişim. Ama 2010 güzel bir yıl oldu benim için, birçok fırsatlar yakaladım hem eğitim hem de iş hayatımda :) Dilerim 2011 de daha da güzelliklerle devam eder....

Dilerim ki 2011 yılı ;
Dünyamız, ülkemiz ve bizler için yeni güzellikleri ve fırsatlarıyla gelir inşallah!!! Herkesin yeni yılını içtenlikle kutluyorum.

'MUTLU YILLAR'

Netten bulduğum komik bir mesajla yazımı sonlandırıyorum;

'Yeni yılın kellere saç, hastasına ilaç,züğürde para,sıvacıya mala, işsize iş, dişsize diş, olmayana çocuk,üşeyene gocuk,colaya buz, yemeğe tuz,nazar değmişe hoca, evde kalmışa koca,dırdırcıya akıl, onu çekene sabır vermesini dilerim' :)

Seneye görüşürüz, iyi eğlenceler...

İtalya' ya doğru yol alırken ilk durak 'KATOWİCE'

2010-12-24T01:59:00.003+02:00

Erasmus programı demek birçok öğrenci için Avrupa kapılarının açılıp, shengen vizenizle Avrupa' daki birçok şehire ucuza gidebilmek demektir :) Durum böyle olunca bizde bir grup arkadaşlarla bir gezi düşündük. İlk planımız İtalya (Milano, Venedik, Floransa,Pisa, Roma) > İspanya (Barcelona)>Fransa (Paris), 3 ülke 7şehir :) Ama ne kadar yorucu olacağını düşününce ilk olarak bir hafta İtalya gezisi yapmaya karar verdik. Avrupa' nın birçok yerine çok uyguna uçuşlar bulmak mümkün. Genelde gezi için baktığımız iki uçak firması var; Wizzair ve Ryanair.

Wizzair'den 29 Kasım 2010 tarihine 7 uçak bileti aldık :) Geri dönüş içinde 7 uçak bileti alınca, bilgisayar başında kendimi seyahat acentelerindeki görevliler gibi hissettim :) Uçak biletlerini ne kadara aldık, kişi başı gidiş dönüş 85 TL . Çok çok daha erken alındığında çok uygun uçuşlar bulmak kolay. İtalya için Katowice havalanından Milan-Bergamo havalanına, dönüş içinde Roma-Fuimuci havalanından Poznan havalanına inmek. İtalya için belirlediğimiz zaman dilimi 29 Kasım sabahı Milano'da olmak ve 5 Aralık akşamı Roma' dan Polonya' ya dönmekti. Rotamız ilk olarak Milano(1gün)> Venedik (2gün) > Floransa (1 buçuk gün)> Pisa (yarım gün)>Roma (2gün).

Uçuş saatimiz sabahın 6:00 olduğundan bir gün önceden Katowice gidip geceyi havalanında geçirmeyi planladık. Hatta 28 Kasım' da bu bahaneyle Katowice de turlarız dedik. Ta ki gitme vakti yaklaştı bir sabah uyanıp dışarıdan baktığımızda ne görelim 'KAR' :) Çok fazla etkilemeyeceğini düşüp Katowice için tren biletlerimizi erken aldık. 28 Aralık sabahı 7 Türk 1 Kazak yola çıktık. Rzeszow'dan trene bindik ve 4 saat sonra Katowice vardık.

Tren istasyonun dışarı çıktık ki burası Rzeszow' dan daha soğuk ve giydiklerimiz bu soğuğa yeterli değilmiş.

Kar demeden Katowice sokaklarında dolaşmaya başlarken ilk kurbanımızı verdik, Zümrüt merdivenlerden kaydı.Bu rağmen gene devam ettik. Açıkcası yoğunluktan Katowice adına çok inceleme yapmamıştım.

Sadece aklımda kalan Katowice' in ilginç bir stadyuma sahip olmasıydı.Bulamadık. Bir iki saat geçtikten sonra bir parka girdik. Bu soğuk günlerde iki kız çocuğunun sesi parkı inletiyordu denilebilir hele küçük olanının :)

Parka ilginç olan ağaçta asılı bir heykel (Döndükten sonra aklıma gelip bu heykel adına bir araştırma yapmadım açıkcası,yoğunluktan...)

Parktan ayrıldıktan sonra bir süre daha yürümeye devam ettik lakin artık soğuğu fazlasıyla hissetmeye başlamıştık. Isınmak adına hemde birşeyler atıştırmak için MC Donalds' a girdik. Havalanına gitmek için çok erkendi. Mc Donalds'ta bir grup Türk erasmus öğrencisiyle karşılaştık. Onlarda Roma'ya gidiyormuş.

Seçtiğimiz menüden pek keyif alamasakta MC Donalds'taki klimalar yeterince üşümemize sebep oldu. Kalkıp yürürsek biraz daha ısınabileceğimizi düşündük. Dışarı çıkıp ilerlemeye başladığımızda artık dişlerimin titremeye başlamıştı ve korktuğum şey üşüttüm ve böbreklerimin olduğu bölüme ağrılar saplanmaya başlamıştı. Hal böyle olunca ısınmak için bir Costa adlı cafeye girdik. Sıcak çikolatası popüler, herkes kendine birer sıcak çikolata aldı ve bende biraz daha iyi hissetmeye başlamıştım kendimi :)

Olur ya yolunuz düşerse Katowice, Costa Cafe'den bir sıcak çikolata için! İyi gelir :)

Costa Cafe'den çıktıktan sonra havalanına gidecek otobüse bindik.Giderken üstte de bahsettiğim ilginç stadyumu gördük. Gece görüntüsü bir başka :)

Bir saat sonra havalanına vardık. Çantalarımızı sırtlarımızdan indirip banklara yayıldık ve artık sabahın olmasını bekledik. Bende kendimi biraz daha iyi hissediyordum yoksa bir an Rzeszow' a geri dönmeyi bile düşündüm, bu ağrıyla nasıl bir yolculuk yapabilirdim ki? Neyse ki birkaç saat sonra iyice kendime geldim.

Anladım ki biz Türkiye' de böyle bir kış yaşamadık ve buna karşı tedbirli değilmişiz. Belki de Polonya'dan İtalya' ya gitmek için iyi bir zaman değildi. Saat 4:00 de check-in işlemlerini hallettikten sonra uçuşu beklemeye başladık. Saat 6:00' da uçak içinde olmamıza rağmen uçamıyorduk çünkü dışarda çok şiddetli bir tipi vardı. Uçak 1 buçuk saat rotar yaptı.Saat 7:30' da uçağımız kalktı... Hoşçakal Katowice !!!

İşte geldim burdayım, ben bu işte ustayım :)

2010-12-23T15:50:00.001+02:00

Merhaba Arkadaşlar,

Çok zamandır blogumla ilgilenemedim. Polonya' da yaşadıklarımı pek paylaşamadım. Fakat yeni bir kültür, yeni bir ülke derken bizde arasında kaybolduk. Alışmak, gezmek ve öğrenmek!!! Bir haftalık İtalya gezisi, sonrasında okulda için biriken çalışmalar ve KAR!!! Polonya' ya kar yağalı 1 ay oldu ve sıcaklık -20 ve -8 arası değişiklik gösteriyordu son dönemler. Ben ki ılıman bir yerden gelmişim bu soğuğa alışmak biraz zor oldu mu desem o kadar kara rağmen çıkıp kar oynamayı bırak elimi kara bile sürmedim. Nasıl süreyim ki??? Bu soğukta 10 dk bile dışarda durman, ufff...Soğuktan dikenler batarmış gibi :) Tabi şöyle de bir durum söz konusu malum ya hastalanırsam? Bir arkadaşımız hastalanıp onu hastaneye götürüp derdimizi anlatana kadar yaşadıklarımızı düşününce, ne doktoru ne hemşiresi ingilizce bilmez!!! O yüzden mümkün olduğunca kardan uzak durmaya çalıştım desem yeridir. Polonya' dakiler için kar çok normal bir durum. Bu kadar kar Türkiye' de olsa kar tatili olur ama burda nerdee... Hiç kimse okulu aksatmıyor, malum ben de bu karda okulum uzak olsa da(okulumun bulunduğu yer daha soğuk) okula gittim geldim. Türkiye' de olsaydım zannetmiyorum okula giderdim ya ama burda paşa paşa gittim :)

Şu an tatil var çünkü NOEL! Her yer kapalı gene, işte bu durumu sevmiyorum ya... NOEL de ne diyorsanız, bana kalsa noel 1 Ocak! Avrupa' nın büyük bir kısmı Katolik ve Polonya en katolik Avrupa ülkesi. Durum böyle olunca misyoneri de çok ve kapımızı birkaç kez çaldılar. Ben ne yaptım , sabır sabır dedim ve 3. gelişlerinde dayanamadım, tartıştım ve gitmek zorunda kaldırlar. Kapıdan din mi değiştirilir, salaklar ya!!! Dininize saygım var ama bu kadar da yüzsüz olunmaz ki! Her neyse Avrupa' dakiler noeli 23-26 aralık arası kutluyorlarmuş. Akşam yemeğinde 12 çeşit yemek yapıyorlarmış, Polonyalı bir arkadaşımın anlatmasına göre... Ortodoks bir Kazak arkadaşımın bilgilendirmesine göre de Slavlar noeli 27 Aralık'ta kutluyorlarmış. Noel için hazırlıklar çok önceden başladı. Her yer ayrı ayrı ışıklarla aydınlatıldı, çam ağaçları süslendi, marketlerde çeşit çeşit noel baba çikolataları :) Burdan Hiristiyan arkadaşlarımın Noel bayramı kutluyorum.

Ya ben bizim bayramları özledim. Kurban Bayramı' nı nasıl geçirdim burda bir bilseniz, herşeye rağmen bir grup Türk arkadaşla aramızda kutlama yaptık :) Türkiye' yi çok özledimmmmm... İsterse keyfiniz çok çok iyi olsun yabancı memleketlerde ama şu bir gerçek ki insanın köklerinin ait olduğu yerden uzak olunca hep bir tarafı eksik oluyor. Adım 'Yabancı' :) Gerçekten öyle, yaşıyor nefes alıyorsun ama kendi anadilinin ve kendi topraklarında olmayınca ' Yabancısın' . İnsanlar ister istemez bunu sana hissettiriyor da bakışlarıyla, yaşanılanlarla...

Şu da bir gerçek ki birçok yabancı yardımcı olmaya çalışıyor. Bazen aynı din aynı ülkeden dediğiniz insanlardan da daha iyi olabiliyorlar ve yardımınıza koşabiliyorlar. Aslında din, ırk meselesi değil bunlar, İNSANLIK!

Faili meçhuller ve Medya...

2010-11-13T23:08:00.001+02:00

Yeni bir Lisan-ı Hal çalışması...

Lisan-ı Hal / Faili meçhuller ve Medya @ Yahoo! Video

Łańcut

2010-11-11T20:22:00.006+02:00

Üniversitenin erasmus öğrencileri için düzenlediği diğer bir gezi de Łańcut' a idi (okunuşu; vansut). Her zamanki gibi şatoyu gezmek için ikiye ayrıldık; İspanyollar ve Türkler :) Bu sefer rotamız Ukrayna sınırına doğruydu :) Şatonun tarihi orta çağa kadar dayanmakta ve tek bir aileye ait. Şato Stanisław Lubomirski için yapılmış. Kendisi bir dük.

Şatonun alanı gerçekten çok büyük. Şatonun içinde o kadar çok oda var ki, hatta Çin ve Türk odaları da bulunmakta...Bütün odaları gezemiyorsunuz. Belli bir alan ziyaretçilere açık, bazı odalar özel ve gizliymiş ... Kılavuzun deyimiyle 'secret' :) Herşey için ayrı bir oda var, hatta bir konferans salonu ve bir tiyatro bile var.

Şatonun koridorları yağlıboya tablolarla dolu ve bazen kasvet verici oluyor. Ama Avrupa resim sanatını görebiliyorsunuz fazlasıyla fakat birçok tablo orjinallerinin kopyaları. Gerçekten çok şaşalı ve lüks bir yaşama sahipmiş Lubomirski ailesi, bir nevi derebeyi gibi. Dük' ün afrikada avlayıp getirdiği birçok dondurulmuş havyanda bulunmakta ve ayrı bir binada sergileniyor. Asıl etkiliyici olan adamın at arabası koleksiyonu.

Sanırsınız ki Lancut ve Rzeszow'un ulaşımını o sağlıyor. Kaç tane mi var? İnanın saymakla bitmez ama çok şık arabalar... Cenaze arabası bile var :) Şu an bu şato müze olarak kullanıyor.

Bulunduğu alan çok güzel, özellikle bahçeleri... Yaprakları dökülmüş ağaçların görüntüsü ve o yaprakların çimenlerin yolların üzerindeki duruşları... Hüzün hüzün....

Müzenin kuşbakışı planına bakınca yıldız bir alan ortasına kurulmuş bir şato...

Müze içinde fotoğraf çekimi yapmak yasak. Burda faydalandığım fotoğraflar şatonun sitesinden... Biz daha çok dış alanda çekimler yaptık. Güzel bahçeler ve temiz hava...

Rzeszow' a erasmus öğrencisi olarak gelecekseniz, bu şatoyu gezme ihtimaliniz %99 :)

Polonya' nın Kurtuluşu ve Bayramlar...

2010-11-11T19:01:00.004+02:00

Ne kadardır Polonya' dayım, yaklaşık bir buçuk ay olmuş. Bu süre zarfında 2 bayram gördüm. Bir tanesi 1 Kasım Azizler Günü (All Saints' Day)... Aslında çok farklı adlarla da anıldı, Cadılar Bayramı(31 Ekim gecesi- Halloween/ Mutlaka o gün Cadılar Günü partisi var) ya da Ölüler Bayramı... 1 Kasım' da insanlar mezarlara bol bol çiçek ve mum koyuyorlar. O gün çok merak etmiştim, hatta akşama doğru mezarlık ziyareti yapıp o görsel şöleni görmek istedik. Fakat bize yakın mezarlıklarda çok az katılım varmış, o yüzden çıkmadık. Azizler Günü' nün 2. günü yanlışlıkla bindiğimiz otobüsle Rzeszow' un bilmediğimiz mekanlarına yol alırken gördüğümüz mezarlık gerçekten şahaneydi. Hele de akşam görüntü çok güzel oluyor. Lakin fotoğraflama şansımız olmadı. Polonya, Avrupa' nın en Katolik ülkesi ve dini konulara dikkat ediliyor. Parkta ya da yol üstünde bir ayin yeri, ya da önünde mumlar yanan bir haç görebilirsiniz.

Wikipedia' de yer alan Polonya' da Azizler Günü çekilmiş bir fotoğraf ;

Bugün de 'Polonya' nın Kurtuluşu' ( Independence Day-11 Kasım). Polonyalıların bayramını kutlarım :) Sabah kalkıp pencereden baktığımda evlerin balkonlarında asılmış Polonya bayraklarını gördüm. Ama bu güne özgü farklı etkinlik oldu mu, oluyor mu bilmiyorum. Tek bildiğim her yer kapalı. ve 2 gün tatil :)

Bayramları tatil için seviyorum ama sevmediğim noktaya gelirsem, burdaki bayramlarda her yer kapalı. Türkiye' deki gibi marketler, fırınlar filan açık değil kesinlikle... Her yer kapalı olunca da bugün olduğunu gibi ekmeksiz kaldık. Arkadaş, kebabçıdan her birimiz için bir hamburger ekmeği almış. Ama gerçekten sinir bozucu oluyor. O yüzden bayramlara yurtdışındayken dikkat etmek lazım. Bayramdan önce tüm ihtiyaçlar alınmalı mutlaka. Geçen Azizler Günü öncesi, burdaki arkadaşlar bilgilendirmiştiler bu konuda, dikkat etmiştik. Ama bugün de diğer bayram gibi olur mu diye düşünmedik. Ama inanır mısınız her yer kapalı, hipermarketler bile... Düşünüyorum da adam bir günde ne kadar para kaybı yaşıyordur. Türkiye' de bir iki gün için hipermarket kapatılır mı? Kimbilir ne kadar kayıp olur. Ama burdakiler bunu düşünmüyor. Ya bayramlarda, tatillerde yapılacak farklı şeyler bulmak lazım mutlaka... İn cin top oynuyor yoksa her yer kapalıyken...

Bakalım başka ne bayramlar göreceğiz :)

Krakow

2010-11-11T16:53:00.004+02:00

Tuz madeninden sonra ikinci mekan Krakow :) Polonya' nın en eski şehirlerinden ve eski başkenti. Gerçekten çok güzel bir şehir. En çok sevindiğim nokta bulunduğum yere yakın olması ve sık sık gitme şansımın olması :) Krakow sokaklarında dolaşırken yeni şeyler görmek keşfetmek gerçekten çok güzeldi, tek kötü yanı hızlı bir gezi olmasıydı.

Fakat kılavuzumun anlatımı, sempatik tavırlarıyla daha güzel oldu desem yeridir :) Her zamanki gibi 2 gruba ayrıldık. Türkler, Romanya ve Macaristan' dan gelen erasmus öğrencileri bir grup, diğer grupta İspanyollardı :) Otobüsten inip, ismini bilmediğim köprüden alttaki şatoya doğru yol aldık... Böylelikle Krakow gezimiş başlamış oldu.

İkinci durak şato içindeki kiliseydi. Kilisenin içinde çekim yapmak yasak, aslında çoğu kilise de yasak.

Sadece bir tanesine kaçak bir kamera çekimi yaptık, az kalsın papaza yakalanıyorduk ya , neyse :)

Bu kilisenin içinde pelerinli görevliler vardı, bir an kendimi Harry Potter filminde zannettim ya :) Ya da Neslihan' ın dediği gibi Melekler ve Şeytanlar filmi olsa gerek :)

Daha sonra çan kulesine çıktık. Hayatımda ilk kez bu kadar büyüklükte çanlar görüyordum. Sanırım 6 büyük çan gördük. Kulenin en üstündeki çanı tutup dilek tutuyorlarmış, geleneksel bir inanış... Çan kulesine tırmanırken aklımıza tabi ki 'Notre Dame'ın Kamburu' geldi :)

Çan kulesinin demirli telleri arasından Krakow manzarası ....

Kiliseden çıktıktan sonra Krakow sokaklarında dolaşmaya başladık. Bisikletle gösteri yapanlar, kemanıyla sokakta müzik festivali yaratanlar ve faytonlar...

Başka bir kilisenin yanında ilerlerken bir düğüne rastladık, katılmak çok istedik ama kılavuz bizi bırakmadı :) Daha sonra pencereden el sallarken papayı gördük :)))

Sokaklarda ilerlerken birçok yahudiye rastladık, şapkaları ve yandan sarkan lüleli saçları..

Krakow'da geldiğimiz son nokta Rynek Glowny meydanıydı.

Belki de Krakow' un en kalabalık yeri ve çevresinde kiliseler ve müzeler vardı. Heykel rolü yapan insanlar, süs eşyası satanlar ve çiçekçiler.....

Krakow' un ejderhası meşhur... Bende 2 tane ejderha çanı aldım. Çok sevimliler :)

Krakow gezisi gerçekten çok hızlıydı. Sanırım 3-4 saat gezebildik. O şehir için çok kısa bir süre. Hostel fiyatları uygunmuş. Arkadaşlarla tekrar Krakow' u gezmek ve birkaç gün kalmayı istiyoruz.Ayrıca Rzeszow' a çok yakın... Krakow' dan izlenimlerim şimdilik bu kadar, uzun süreli gezimizde eminim çok daha şeyler keşfedeceğiz ve size ejderha hikayesini tam öğrendiğim şekliyle anlatacağım :)

Başka bir diyarda görüşmek üzere....

Sihirli Kutu Televizyon

2010-10-30T20:47:00.002+03:00

Her zamanki gibi çizmeye devammm.... Polonya'da TRT Haber / Lisan-ı Hal programı için yaptığım çizimlerden biri 'Sihirli Kutu Televizyon' (Animasyon; Mitko Mumcu)

İyi Seyirler...

Lisan-ı Hal / Sihirli Kutu Televizyon @ Yahoo! Video

Muzeum Okregowy w Rzeszowski

2010-10-30T20:23:00.003+03:00

Rzeszow' a geldim geleli ya çok idealistlikten ya da alanımdan kaynaklı müze, galeri dedim durdum. Meğer sanat galerisi pek yokmuş :) Bir hafta önce bir Türk arkadaşımızın buddysi bizi Muzeum Okregowy w Rzeszowski ' a getirdi. Çok görkemli bir müze değil. Fotoğraf çekimine de izin vermiyorlar ama 10 ziloti verseydik çekebilirdik. Küçük bir not: Pazar günleri müzelere giriş ücretsiz. Bu yüzden pazar günleri gitmek daha mantıklı :) İlk katında karşımıza bir Rafael tablosu çıktı. Orjinal mi değil mi çok tereddütte kaldım :) Hala orjinal mi yoksa reprödüksiyon mu bilmiyorum? Çünkü görevliler ingilizce bilmiyordu. Netten tabloyu bulup hangi müzede olduğunu araştırırım diye düşündüm fakat bulamadım.Anlaşılan bir pazar tekrar yolumuz düşecek...

Müzede daha çok yağlıboya çalışmalar yer almakta ama hala bazılarının orjinal mi değil mi şüpheliyim çünkü birkaç gün önceki Lancut gezisindeki şatoda, müzedeki birkaç çalışmaya rastladık, orjinal olma ihtimalleri yüksek :) Çok karmaşık bir durum...

Müzenin üst kımında tarih öncesi devirlere ait eşyalar ve insan iskeletleri yer almaktadır. Müzenin diğer bir kısmında da Polonya askerlerine ait armalar,belgeler, kıyafetler, fotoğraflar yer almakta fakat beğenmediğim bir şey bu kıyafetlerin bir plastik manken üzerinde de değilde kartondan yapılma mankenlerin üzerinde yer alması. Sergilenmeleri daha iyi düşünülebilirdi. Müzenin giriş katında resimler hariçinde çiniler, camdan esyalar da sergilenmektedir.

Ayrıca eski dönemlere ait bir yemek odası (tavanı dikkat çekici) ve bir de eski bir mutfak yer almakta ve hatta bu mutfakta bitkilerle ve yemek tarifleriyle ilgili eski kitaplarda yer almaktadır.Yemek kitabı dikkat çekiciydi.. Acaba içindeki tarifler nasıl??? Bakmak mümkün değil tabi..

Müzeden çıkmakan önce içindeki sergilenen tablolalarla ilgili iki katolog aldım ama ingilizce değil lehçe :) İngilizce kaynak olmamasına üzüldüm. Ama bu müze adına en çok sevindiğim şey şu oldu; bir para makinesi var ve bu makineye 6 ziloti attığınızda müzeye özgü hazırlanmış altın renginde bir para veriyor. Öyle küçükte bir para değil ama müze adına güzel bir hatıra. Türkiye'deki müzelerde rastlamadım. Rzeszow yakınlarındaki bütün müzelerde bu uygulama var. Her müzenin kendine özgü bir parası var. Ben ilk müze paramı aldım, sıra diğer müzelerde :)

Müze parası koleksiyonuna başlıyoruz....

Wieliczka Tuz Madeni (Salt Mine)

2010-10-30T19:31:00.001+03:00

Erasmus öğrencileri için düzenlenen gezilerden ilki Krakow yakınlarındaki Wieliczka Tuz Madeni'ydi. Sabah 7:30 'da Rzeszow'dan yola çıktık. Otobüs yolculuğu eğlenceliydi, memleketimin havaların çaldık söyledik Türk erasmus öğrencileriyle birlikte, her ne kadar İspanyollar'da kendi çaplarında bize karşılık vermeyi çalışsa da başarısız oldular :) Her neyse... Saat 10:00 gibi tuz madenine vardık.

Wielicka çok eski tuz madenlerinden biri. Yerin 150 metre altına kadarmış. Biz bu derinliğe kadar indmedik. İlk olarak 46 merdiven indik ve madenin karanlık yollarına daldık.

Madenin dar yollarından daha geniş mekanlara vardığımızda karşımıza madenlerin canlandırıldığı heykeller ve çocğu yerde de tuzdan heykeller yer almaktadır. Geçtiğimiz ortamlar çok aydınlık değil malum ve ilerledikçe azda olsa nefes almakta bazen zorlandığınızı hissediyorsunuz. Biz iki gruba ayrılarak madeni gezmeye başladık. Başımızda da geçtiğimiz yerler hakkında bilgi veren Polonyalı bir kılavuzum vardı.

Madende bol bol tuzlarla haşır neşir oluyorsunuz :) Ben bir parça kopartabildim bu tuzlardan, Weiliczka hatırası :)

Madende en son vardığımız noktalardan biri yeraltı kilsesiydi. Maden de sizi en çok etkileyecek yer ve bol ışıklı bir alan :) Kilisenin duvarlarında birçok kabartma ve heykeller yeralmakta. İlginç bir havası var. Tek kilise orası değil tabi, madenin geçtiğimiz birkaç yerinde de küçük boyutlu kiliselere rastladık. Polonya en katolik ülkelerden biri malum...

Madende hızlı bir gezi yaptık ve sanırım öyle olması gerekiyor. Çünkü çok uzun süre kalmak birçok açıdan bizi etkileyebilirdi.

Yürüyerek başladığımız geziyi madenin asansörüne binip tamamlıyoruz. Olur ya yolunuz bu madene düşer, yanınıza mutlaka ya tükenmez ya da ispirtolu kalem alın. Neden diyeceksiniz, çünkü asansör için sıra beklediğimiz yerde duvara ya isminizi ya ülkenizi ya da şehrinizi yazmak için kullanacaksınız. Ben bunu bilmeden yanıma biri tükenmez kalem ve maden girişinde de çok büyük bir renkli kalem almıştım. Birkaç yere Türkiye, Trabzon yazıyı yazdım ( yazabildiğim kadarıyla)

Yerin kaç metre altınaydık bilmiyorum ama asansörler hızlıca yerin üstüne geldik ve nihayet bol oksijen :) Madenden çıktıktan hemen sonra yakınlarda bir restaurantta Polonya' ya özgü çorba ve meşhur yemekleri Piegori'den yedik :)

Bu çorba bizim şehriye çorbasına benziyor. Fakat şehriyeleri çubuk makarna uzunluğundaydı. Tadı nasıldı? Güzeldi ama bizim şehriye çorbası kadar değil :)

Bu da meşhur 'Piegori' . Mantıyı andırıyor. İçinde patetes püresi var. Ama Polonyalıların yagın olarak yediği içinde domuz etli olanı. Biz ondan yiyemeceğimizden bize özgü vejeteryan menü hazırlanmış.Güzel bir gün güzel bir yemek ve Krakow' a doğru yola devam :)

Bunlarda tuz madeninden topladıklarım :) Sanki hiç tuz görmemiş gibi, hatıra hatıra....

Rzeszow' da bir pazar akşamı konseri

2010-10-26T23:18:00.004+03:00

Rzeszow' da güzel akşamlardan biri, Rynek' e gelip bu konsere denk gelmemizdi. Söylenilenlere göre her hafta sonu böyle bir etkinlik oluyormuş. Farklı şarkıcı ve müzisyenler çıkıyor sırayla. Bu konser çok kalabalık değildi. İnsanlar rahatlıkla dinliyorlar hatta videoyu da seyrettiğinizde göreceksinizdir mutlaka kendi çaplarında dans ediyorlar. Bu videoki polonyalı bayağı çoştu, bayağı oynadı. Hem lehçe müzik hem de sarhoş bir Polonyalı' nın dans edişini seyrettik. Eeee bazı hareketlere güldük tabi :) Güzel bir akşamdı. Tekrar başka bir konsere gitmek kısmet olmadı. Artık ilerleyen zamanlarda pazar akşamı farklı planlarımız yoksa ve konser varsa dinlemek çok güzel olur. Her ne kadar söylenilenleri anlamasakta, ritime kapılıp gidebiliyoruz. ' Sanat evrenseldir' :)

Rzeszow / Rynek' te Bir Konser @ Yahoo! Video

Lisan-ı Hal ' Biz Ayrılamayız'

2010-10-26T22:06:00.002+03:00

Rzeszow' a geldiğimin ikinci ya da üçüncü haftası çizimlerime devam etmeye başladım. Fakat ülke,şehir,ortam değişikliğine alışmaya çalışırken Türkiye'deki kadar işler hızlı ilerletemedim, hızım düştü. Geldim geleli Lisan-ı Hal programı için iki çizim yapabildim. Yayınlandılar, yanınlananlardan birini de sizlere sunuyorum. Umarım beğenirsiniz :)

İyi Seyirler...

Lİsan-ı Hal / Bayram Harçlığı @ Yahoo! Video

'Bok' un önemi :)

2010-10-21T02:35:00.001+03:00

Başlığı görürce şaşırdınız belki ama videoyu izleyince daha çok şaşıracaksınız. Sonra dışkınıza olan bakış açınız değişir mi bilmem ??? Çizimlerle konu bayağı etkileyici olmuş :) Ben izleyince bayağı şaşırdım ama bayağı birşey de öğrendim, darısı izleyince sizin başınıza :) Iııyyyy başlığa bak, ben bu videoyu nasıl seyrederim, bu nasıl birşey, bir de üstüne üstelik nasıl paylaşmış bunu demeyin, video bitince bakış açınız değişecek :)

Haydi, bilgi patlaması......

Pazar Kahvaltısı

2010-10-03T16:52:00.002+03:00

Rzeszow'a geleli 1 hafta oldu. Hatta geçen pazar şu saatlerde Varşova havaalanındaydım. Bir hafta üzerine ilk kez bu pazar böyle kahvaltı yaptık ve ilk kez güneş gördük. Bugün hava güzel yani :) Dün bayağı bir alışveriş yapıp buzdolabımızı doldurduk. Dün somon aldık kızartalım diye ama kızartınca (buzulları da çözülünce) ortada somon kalmadı :) Yanına bir de makarna yaptık, sosta yapalım dedik ama salça diye aldığımız şeyden dilim dilim domatesler çıktı. Bir an acaba bunlardaki salça anlayışı böyle mi dedik :) Ama çoğu üründe ingilizce olmayınca lehçe olanları da nasıl aldığımız şüpheli ya :) Bol bol içecek alıyoruz, hatta ilk kez bazı meyvelerin suyunu içtik burda :) Dün akşam ki makarna ve somon sanırım uzun süre üzerine yediğimiz sağlam yemekti. Ben yedikten sonra sızdım :) Bu sabahta güzel bir kahvaltı yapalım dedik ( ilk kez) ve patetes kızarttık öncelikle. Sonra Türkiye'den getirdiğimiz kaşar (az az yiyoruz bitmesin diye) ve reçelimizi de koyduk soframıza. Dün markette siyah zeytin bulamadık ama yeşil zeytin aldık, tabi tadı bizim ordakilere pek benzemiyor. Domatesleri de dilimledik ve burdaki küçük ekmekleri de sofraya koyduk. En önemlisi güzel bir de çay yaptık, ohhh ohhh... Yetti bize bu kadar şey, daha ne olsun :) Ama birçok şeyi özlüyorum. Sıcak sıcak simitler ve poğacalar...

Burda herşeyi rahat yiyemiyoruz malum çoğu domuz yağı katkılı ve bazılarının içeriklerini bilemiyoruz. Özellikle markete gittiğimde gözüm çikolata ve cips reyonunda kalıyor :) Ya ben çikolata yemek istiyorum, cips istiyorum, pasta ve poğaca istiyorum.......... Katkısız ürünler istiyorummmmmm!!!!!!

Kahvaltdan sonra güzel bir temizlik yaptık. Yurtta oda temizliği kalanlara ait, temiz tutacaksınız odanızı diyorlar :) Bizde bugün sildik süpürdük, iyice temizledik. Üstteki fotoğraftaki yer kaldığım odanın yarısı,benim yatak ve çevresi :) Perde sistemi kötü ya, korniş olayı farklı bunlarda o yüzden perdeleri çekmiyoruz yoksa yerlerinden çıkıp aşağı gelecekler. Bizde mandallarla böyle tutturduk :) Birde kaloriferler yansa çok güzel olacak...

Bugün hava gerçekten çok güzel, gezme zamanı artık ! :)

Rzeszow

2010-10-02T15:06:00.003+03:00

Rzeszow' daki 6. günüm. Sanırım çevreye alışmaya başladım. Çok büyük bir şehir değil ya da kaybolacağımız bir yer. Düz bir alan üzerine kurulmuş Kardeniz'in eğimli yamaçlarına, dağlarına benzemeyen bir yer. Şehrin ortasından bir nehir geçiyor ve gece görüntüsü çok hoş. Henüz orayı keşfetme fırsatımız olmadı.

Mimarisi çok hoş, özellikle esk binalar size yabancı bir yerde yabancı bir kültür içinde bulunduğunuzu daha çok hissettiriyor. Yurdumun yakınların da alışveriş merkezleri var. Özellikle alışveriş yaptığımız hipermarket Tesco :) Bize en uygun ve ucuz yer, 24 saatte açık. Çevresindeki alışveriş merkezleri mobilya, elektronik, teknolojik, kıyafet üzerine hatta Çin mallarının satıldığı bir alışveriş merkezi bile bulunmakta :)

Rzeszow' un ismini telafuz etmek zor oldu bizim için hatta, tren bileti alırken yanlış telafuzdan dolayı kimse anlamamıştı ve yazmak zorunda kalmıştık. Telafuzu şu şekilde; Jaşuw (Rzeszow) . Lehçe şu an bana göre gerçekten zor bir dil, ne de birşey anlayabiliyorum . Şu anlık sadece birkaç kelimesini öğrenebildik tabi telaffuzu çok farklı. Kolaylıkla söyleyeceğiniz kelime ' evet' dir ve lehçesi ' tak' dır. Okunuşu da o şekilde tak (evet ).

Hava çok soğuk şu an yani kendi memleketimdeki kış soğu var ama güz dönemi, kış dönemi nasıl olacak tahmin edemiyorum. Hatta 10 gün sonra kar yağar diyorlar. Sanırım ben burda hayat boyu giyebileceğim tüm kışlık kıyafetlerimi alacağım. Geldiğimden beri güneş görmedim ne de akşamları yıldızları :)

Burda hayat erken bitiyor. Saat 5 olduğunda dükkanlar kapanmaya başlıyor ve bu durumu pek sevmiyoruz biz :) O saatten sonra da çok fazla insan görmek mümkün olmuyor. Tabi bu soğukta kim gezmek ister ki :) Ya eve ya bara gidiyor insanlar. Perşembe, cuma, cumartesi parti zamanlarıymış.

İnsanları tipik zaten, renkli gözlü sarışın ya da kumral :) Her tür boylusu ve kilolusunu bulmak mümkün ama daha çok boylu poslu oluyorlar. Gözlemlediğim kadarıyla soğuğa dayanıklı insanlar, özellikle bayanlar. Onlara hayret ediyorum, şu soğukta mini mini etekler ve topuklu ayakkabılarla rahat gezebiliyor.

D.S. Filon adlı bir yurtta kalıyorum. Kaldığım yurt Türk yurtlarına benzemiyor, girişler çıkışlar rahat. Kimse sizi denetlemiyor. Odamızda buzdolabı, internet ve kıyafet, malzeme ve kitap dolapları bol. 4 kişi aynı aynı tuvalet ve banyoyu kullanıyoruz. Her zaman sıcak su var :) Ortak bir mutfağımız da var. Buraya geldiğimizde marketten ilk aldığımız şey tencere ve ketıl oldu. Tabi ketılımız bozuldu :) Tenceremizle ilk yaptığımız şey sabah sabah bir tarhana çorbası ve yapmak, sıcak sıcak içmek oldu.

Buraya gelirken Zümrüt ve ben toplam 53 hazır çorba getirdik ve bir sürü de çay :) Henüz aç kalmadık açıkcası, burda Türk dönercilerde bol. Buradaki insanların bir yemek kültürü yok açıkcası. Genelde hazır gıdalar tüketiyorlar. Bir tane meşhur yemekleri var, adı da 'Piegori' . Henüz ne gördüm ne de tattım :) Ekmekleri ya çok uzun ve ince ya da poğaca kadar :)

Paralarını Türk lirasına göre hesap etmek zor olmuyor. Örnek vereyim; 1200 ziloti=600 Tl . 1 zilotiden düşük paralar groszy olarak adlandırılıyor yani bizim kuruş :) Otobüs bol, öğrenci ve sivil için ayrı biletler var. Büfelerden alıyoruz biletleri (her durakta bir büfe var hemen hemen), otobüse girdiğimizde küçük bir makine var, ona sokup damgalatıyoruz :) Bu küçük makine şöforün yanında değil, otobüsün her kapısının yanında bulunuyor. İstediğiniz kapıdan girebilirsiniz ama bu sistem Türkiye' de suistimal edilebilir :)

Şimdilik gözlemlerim bu şekilde. Alıştıktan sonra başka gezilerimizde başlaması muhtemelen :) Önce Polonya' yayı sonra kısmetse Avrupa' nın birkaç ülkesini görmek nasip olur.

Polonya'dan "Merhaba"

2010-09-28T23:53:00.003+03:00

26 Eylül, hüzünlü de olsa yeni bir başlangıça yelken açtık :) Aynı gün birçok deneyim yaşadım. İlk kez uçak ve trenle seyahat ettim. Sabah 7 de Trabzon'dan İstanbul'a ordan da Varşova'ya uçakla geldim. Bulutların üstünden bakmak harika :) Uçakta birkaç erasmus öğrencisi daha vardı. Biz 3 kız yola çıktık, Varşova'ya vardık. Ama düşündüğümüz uçaktan inince ne olacağıydı. Bir grup Türk öğrenciyle tren istasyonun yolunu tuttuk. Daha sonra trene bindik ki tren bir kalabalık, çoğu kişi koridorda oturuyor o denli tıkış tıkış :) Tabi bizde elde bavullar 3-4 saat ayakta ya da koridorda oturarak tren yolculuğu yaptık. 6 saat sonra Rzeszow'a vardık. Tabi bu arada farklı deneyimlerde oldu ama keyfimizi hiç kaçırmadık, gıırgıra eğlenceye vurduk. Ama asıl düşündüğümüz trenden inince ne olacaktı? Saat akşam 10'da trenden indik ve süpriz, Agata diye Polonyalı arkadaşımız bizi karşılamaya gelmiş. Onunda yardımlarıyla yurda yerleştik. Sonraki gün kayıt için yurttaki görevlilerin yanına gittik fakat ingilizce bilmiyorlar ama bize yardım edecek bir kişi ayarladılar. Her ne kadar ismini tam telafuz edemesem de Dariusz isimli arkadaş bize çok yardımcı oldu, diğer arkadaşımızı yurduna getirdi, süpermarket gitmemize ve çevreyi tanımamıza yardım etti. Genç kesim ingilizce biliyor burda açıkcası ve birçok kişi bilmiyor da denebilir. Havası soğuk. Tişörtle geldim buraya ama sonraki günü mont ve bot giydim :) Kaldığımız oda güzel, beklediğimizden iyi gidiyor şimdilik. İnsanlar iyi ve birbirlerine benziyorlar. Hemen hemen hepsi sarışın ve renkli gözlü. Behlül türü çok, kızları da güzel (merak edenlere). Yabancı olduğum belli oluyor, yani onların aksine ben koyu kahve saçlı ve kahve gözlü olunca :) Biraz uzak doğulu insanları da andırmıyor değilim. Trende bir Japon bayan bana bayağı baktı :) Buraya geldiğimden beri, Türkiye'de bile bu kadar ingilizce konuşmak için kendimi zorlamadım, hahaa... Bugün Romanyalı bir arkadaş daha bize katıldı ve şehir merkezine yol aldık. Başka bir Türk erasmus öğrencisini bulduk :) 4 Türk 1 Romanyalı Rzeszow sokaklarını arşınladık. Kebabçılar bulduk, sahipleri Türk :) Konuştuk, karnımızı doyurduk. Tabi, önce pub sonra kebab :) Romanyalı arkadaşa 2-3 saat tütün aradık, ararken de hızlı da olsa etrafı inceledik. Yeni bir telefon hattı aldım, çünkü Türk hattım buraya gelince lehçeye döndü ve arama yapamadım. 60sn de 5 tl gidiyordu ayrıca, yeni hat hem ailem hemde burdakiler için daha iyi oldu. Şimdilik güzel gidiyor, henüz okulum açılmadı. Umarım bundan sonrada güzel devam eder. Gezilecek çok yer var. Ben bu gidişle burda gezmek,eğlenmekten fırsat bulup iş ve ders yapar mıyım bilmiyorum :) Bugün kaldığım odanın penceresinden dışarı baktım ki bir fındık ağacı :) Sanki 61 Trabzon plakası görmüş gibi sevindim, hahaha....

Lisan-ı Hal/ Bayram Harçlığı

2010-09-23T12:12:00.004+03:00

Bayram öncesi bayramla ilgili kısa bir animasyon film yapımında yer aldım. Daha öncede TRT Haber Lisan-ı Hal programından bahsetmiştim. Bir süre önce Lisan-ı Hal için çizim yapmak kısmet oldu. Tabi bunda en büyük katkı payı saygıdeğer insan Osman Turhan'a ait, onun destekleriyle birlikte bir başlangıç yaptık ve daha yeni de olsam birçok şey öğrendim kendisinden.Çok teşekkür ediyorum...

Lisan-ı Hal/ Bayram Harçlığı @ Yahoo! Video

Lisan-ı Hal Facebook Grubu

Çizgi Ofisi

Umarım bir süre sonra animasyonlar hakkında daha çok paylaşım ve bilgi verme imkanı bulurum. Çünkü TRT Haber' de yayınlandığından belli sınırlamaları var, aynı şekilde yapılan animasyonlarında yayınlanmasında kendi kriterlerine dikkat ediyorlar, seçim işlemi de o şekilde oluyor [malesef] :)

İkinci Durak : Sümela Manastırı

2010-09-22T20:15:00.002+03:00

Bir günde herhalde Trabzon' un % 75 'ini gördük sanırım. Uzungöl' den Maçka'ya doğru yol almaya başladık. Bana göre Maçka diğer ilçelere göre daha yeşillik belki de daha dik dağlar ve sık ormanlık alanla kaplı bir ilçe. Hele de Sümela Manastırı çevresi...

Maçka denince aklınıza 'Maçka Yolları Taşlı' ya da Volkan Konak ve Zeynep Başkan' ın seslendirdiği "Ömer Maçka'ya Maçka'ya" türküleri geliyor mu? Gelir gelir... Bir geçin Maçka' dan başlarsınız...

Şehir merkezinden Sümela Manastırı' na gitmek Uzungöl kadar uzak değil, en fazla 1 saatinizi alır. Değirmendere' den Esiroğlu'na ve oradan Maçka'ya. Çoşandere'de de bir alabalık tesisinde yemeğiniz yer ve sisli dağlara yol almaya başlarsınız. Yeşili ve Çoşandere' nin sesi sizi cezbeder ve bir dağın başında sisli ormanların arasında Sümela Manastırı' nı görürsünüz. Etkileyici manzaradır vessalam :) Sonra düşünürsünüz 'habu adamlar habu dağın tepesine niye dikmişler buni' "adamlar manzaradan, temiz havadan anlay" :) Sümela' ya arabayla girecekseniz, girişte 10 Tl veriyorsunuz ve Sümela' ya bir süre yürüyerek çıkıyorsunuz ve manastır girişine de 8Tl veriyorsunuz. Anca para veriyorsunuz. O yüzden bir müzekart edinmekte fayda var :)
Manastır restorasyon edildiğinden dörtte bir kısmını görebiliyorsunuz ya da beşte biri mi desem??? Birçok fresko tahrip edilmiş ama gene de iyi sayılır. Sümela hızlı bir gezi oldu bizim için, sevgili İnsan ve Hayat dergisi editörünü de teşekkür ediyoruz, onun vasıtasıyla birgünde 2 güzel mekanı görmek nasip oldu.( benim bu yıl ki gezilerim hep çok hızlı oldu zaten, ya birkaç saatlik ya bir günlük ya... :)) Neyse...)
Sümela Manastırı hakkında kısa bilgi için alttaki resme tıklayıp büyük boyutta Türkçe ya da ingilizcesini okuyabilirsiniz. (Manastır girişinde olan bilgi levhasıdır)

Sis ve birazda geç bir saatte varmamızdan dolayı foto çekimlerinde iyi sonuç alamadık ama gene de çekmeye ve elde veriler bulunmasına çalıştık :) Paylaşıyorum sizlerle...

İlk Durak : Uzungöl

2010-09-22T18:26:00.003+03:00

Gitme vaktim yaklaştı ve memleketimin de güzel yerlerini son kez görme fırsatına eriştim. Bir pazar, iki çizer (biri bendeniz) ve bir dergi editörüyle ilk durağımız Uzungöl oldu. Trabzon merkezden Uzungöl' e gitmek 2 saatimizi aldı. Of' a kadar kıyı şeridinden yolculuğa başladık ve Of' a yaklaştıkça fındık bahçelerinin yerini çay bahçeleri almaya başladı. Daha sonra Of' tan Dernekpazarı ve Çaykara' ya vardık. Uzungöl' ü size en iyi, çektiğim fotoğraflar anlatır diyecem de anlatması zor, yok böyle bir hava... Şişeleyip sanal aleme sunamadım :)

Başı dumanlı dağlar, yeşilin birçok tonu ve Uzungöl. Sabah erkenden kalkıp göl etrafında bir koşu yapıp sonra güzelce bir kahvaltı yapmak ne kadar güzel olur... Kısmet artık başka zamana... Biz sabah 7:30 da yola çıktık ve 9:30 da Uzungöl' e vardık. Öncelikle Ensar Motel' de bir kahvaltı yaptık daha sonra göl etrafında yürüyüşe başladık. Tabi göl boyu Karadeniz evlerine, kır çiçeklerine, sisli dağlarına, yeşil suyuna bol bol fotoğraf çektik ve en güzeli de mis gibi havayı doya doya içimize çektik :)

Uzungöl , bu sıralar özellikle arap turistlerle dolu. Motel fiyatları çok uygun. Olur da yolunuz Trabzon' a düşer, Uzungöl' e uğramadan gitmeyin!

Ramazanda Hamamönü / Ankara

2010-09-11T14:49:00.001+03:00

Ankara'dan dönüşte fırsat bulup bahsedemedim. Bayram tatilden faydalanıp size Hamamönü' nden biraz bahsetmek istedim. Ankara' dan dönmeden arkadaşım Kahraman, Hamamönü' ne davet etti. Bir müzik grubuna eşlik ediyordu kendisini de dinlemek istedik. Ankara' da ramazanı hissettiğim tek yer Hamamönü'ydü açıkcası. Ramazan adına güzel düzenlenmiş, tarihi evler, çalan müzikler, ortalarda gezinen Hacivat, Karagöz, Nasrettin Hocalar bulunan güzel bir alandı. Ayrıca halk konserleri de veriyordu. Biz henüz Kahraman' ın eşlik ettiği müzik grubunu dinlemeden hızlıca bir Hamamönü' nü dolaşalım dedik. O kalabalıkta fır dönerken bir den kafama bir fes konuldu. Kendimizi Hamamönü Hatırası önünde tarihi kiyafetler içinde bulduk ve bize eşlik eden bir de çakma Nasrettin Hocamız vardı :) Güzel bir kare ve hatıra oldu.Hamamönünü dolaşırken yapılan konser hariç, eski evlerin önündeki tezgahların arasında bir kemancı başka bir yerde bir darbukacı ve alaturkacı... Keşke geç gitmeseydik ya da biraz daha erken gelip biraz daha vakit geçirebilseydik orada. Artık başka bir ramazana...

Masala Sokak Grubu ve Kahraman' ın eşlik ettiği bir müzik ziyafetiyle yazımı sonlandırıyorum... İyi dinlemeler ! :)
(Videoyu fotoğraf makinem ile çektiğimden ses konusunda ufak tefek aksaklıklar ve uploaddan kaynaklı görüntü bozuklukları olabilir)

Hamamönü'n de Müzik Ziyafeti @ Yahoo! Video

Çok fazla fotoğraf çekemesem de çektiğim birkaç kare...

Başka diyarlarda görüşmek üzere... İyi bayramlar!

Bayram Hediyesi Bir Çift Küpe

2010-09-11T14:17:00.001+03:00

Ankara Hamamönü'nde dolaşırken tezgahların birinde bayanların yaptığı iğne oyalı küpeler dikkatimi çekmişti ama özellikle dikkat eden Zümrüt olmuştu. Eee... iğne oyası profesörü hanımefendi, marifetli insan Trabzon' a gelir gelmez, ordaki iğne oyalı küpelerden yapıp, süpriz bayram hediyesi diye bir çift bendenize hediye etti. Ahhh ahh... El emeği gibisi yok :) Bayramda küpeleri taktım ama çok dikkat çektiler. Bir an, nazardan ya bu küpelere birşey olacak ya Zümrüt' e dedim :) Neyse, herkes sağlam şu an...

Zümrütcüğüm çok teşekkür ederim, ellerine sağlık! :)

Ramazan Bayramınız Kutlu Olsun!

2010-09-08T18:40:00.008+03:00

"Kahkahalar, yeni heyecanlar, bebekler, düğünler, eğlenceler ve tatlı sürprizler olsun...
Tatlılar olsun; kazandibi, tarçınlı kurabiyeler, elmalı kekler, şekerli kahveler...
Görüşmek için telefonlaşmalar olsun...
Buluşmalar olsun, kavuşmalar olsun...
Kayıplar, depremler, afetler olmasın. Kırgınlıklar, anlaşmazlıklar, ayrılıklar, yalanlar olmasın...
'Biz' olsun; 'Ben' olmasın...Mutluluk parayla, eğlence zoraki olmasın veee bir kere söylensin, yeter olsun...
En önemlisi sevgi olsun... Aşkolsun...
Daha n'ooolsunn...
Bayramınız kutlu olsun... "
(Yazarını bilmiyorum ama bayram adına sevdiğim bir yazıdır)

Güzel bir Ramazan Bayramı geçirmeniz dileğiyle,

BAYRAMINIZ KUTLU OLSUN!

1. Yıl Kutlu Olsun :)

2010-09-08T17:40:00.003+03:00

Yoğun çizim temposunda farkettim ki bugün bu blogu açalı 1 yıl olmuş. Mübarek bir ay ve mübarek bir günde blogun ilk yılını kutluyorum. Çok güzel :) Geçen yıl ilk konuma bakıyorum çok basit bir açılış yapmışım, belki de nedeni fazla uzun sürmeden bu blogu kapatacağımı düşünememdi. Okul açılmasını beklerken evde can sıkıntısına sanat adına birşeyler olmasını umarak bu blogu açtım. Zamanla çok şey değişti, çok şeyler öğrendim. Hayatımda tahmin etmediğim şeyler gerçekleşti ve bazen de mutluluğun yanında stresi, hüznü de yaşadık. En güzellerinden biri de net ortamında birçok güzel blogu ve blogcuları tanımak kısmet oldu.Her biri ayrı bir dünya ve değer....

Ve artık... bir yıl sonra bu bloga başka bir ülkeden yazmaya başlayacağım.Nerden nereye, blog hangi rotada devam edecek bilmiyorum. Umarım birçok yeni şeyler keşfetmek, güzellikleri yaşamak nasip olur!

Son olarak;

8 Eylül 2009 tarihinde "Yeni blog hayırlı olsun diyelim :)" başladığım blog olayına, şimdi de "1.YIL KUTLU OLSUN" diyorum. Blogta yorumunu eksik etmeyen, yorum yazmasa da izleyen değerli blog arkadaşlarıma ayrıca destek veren blogsuz arkadaşlarıma da çok teşekkür ediyorum :) Herşey için çok teşekkürler...

Anıtkabir

2010-08-28T02:32:00.003+03:00

Ankara' ya gelipte Anıtkabir' e gitmemek olmazdı. Hızlı bir gezi oldu açıkcası. Benim bu yazki tüm gezilerim günü birlik ve hızlıydı. Anıtkabir gezisi de öyleydi. Biraz geç gittik, kapanmadan hızlıca gezelim dedik. Ama Anıtkabir' i gezmek için bir saat ayrılmaz. Aslanlı yoldan M.Kemal Atatürk' ün mozalesini ziyaret ettik öncelikle, daha sonra Anıtkabir içindeki ayrıntıları. İşin garibi Anıtkabir' in mimarisinde Türk etkilerini çok göremezsiniz. Yunan ve Mısır tarzındadır. Bunu garipseyenler çoktur. O gün bize eşlik eden sanat tarihi öğrencisi arkadaşımız Kahraman' dı. Ona göre Atatürk kabrini görse tükürür, hem alanının fazla genişliği hemde Türk etkilerinin az olmasından dolayı böyle bir kabrin onun için düşünülmesi. Bu tartışmalara girmiyorum :) Ama sizde düşüncelerinizi belirtebilirsiniz. Onun için daha iyi bir kabir düşünülebilirdi belki de? Neyse...

Anıtkabir' e gidince hep o hareket etmeyen askerlerle fotoğraf çekilmek istemişimdir, öyle de yaptım. Hiç hareket etmiyorlar, onlara da yazık. Nasıl duruyorlar öyle... Soramazsın konuşmuyorlarda :)

Daha sonra sağ taraftan iç kısıma girdik. Ve ilk karşımıza çıkan Atatürk'ün balmumu heykeli. Hemencecik çektim meğer fotoğraf çekmek yasakmış. Uyarı gelene kadar çoktan deklanşöre basmıştım :) Daha sonrasında makinemi çantadan çıkartmadım, yoksa görevliler rahat bırakmazdı. Ama öyle bir ortam ve orda bulunanlar herşey çekilmeye değer. Atatürk' e ait eşyaları gördükten sonra diğer alanları hızlıca geçip savaş anının canlandırıldığı yere geldik. Ordaki atmosfer bir başka, duygusallaşır ve birden tüyleriniz diken diken olur. Ama gerçekten de canlandırma için arka planda çizilen resimler harika. Bu kadar güzel ifade edilebilirdi sanırım. Kıskandım, keşke o resimleri yapanlardan biri de ben olsaydım. Daha sonra o dönemlerin canlandırıldığı büyük boyutlu yağlıboya resimler, onlarda bir başka güzel. Hele de bazı resimlerdeki ifade ve renkler çok etkileyici. Orda kalıp her ayrıntıyı incelemek isterdim. Devlet adamların, askerlerin portreleri de bir başka. Gerçekten o an bir süre ordan çıkmak istemedim. Doyasıya incelemek istedim ve kıskandım da :) Fotoğraf çekmek yasak olduğundan onları çekememek kötü oldu ama çıkıştı resimlerin yer aldığı bir kitapcık aldım. İyi ki aldım yoksa aklım hepten orda kalırdı :) Bu resimleri başka bir konu da sizinle paylaşırım. Son olarakta İsmet İnönü' nün mezarını ziyaret ettik. Anıtkabir ile ilgili ayrıntılara girmiyorum. Hızlı bir gezi oldu, bu hızlılıkta çekebildiğim birkaç fotoğrafı paylaşmak istedim. Ama uzun soluklu gezmek lazım Anıtkabir' i, kesinlikle... Görülmesi gereken çok güzel şeyler var!

Anıtkabir' i gezerken, çocukken oyun oynarken söylediğimiz şu sözler dilimde döndü durdu [Hatırlayan var mıdır bilmem :) ]

"Anıtkabir' de güzel Atatürk
O mavi gözler sarı saçlar
O mavi gözler sarı saçlar"

Ata' ya sonsuz saygılarımla...

Mustafa Kemal Atatürk' ün balmumu heykeli

Atatürk' ün Mozalesi

İsmet İnönü' nün Mezarı

Polonya Vizesi (Erasmus öğrencileri için)

2010-08-27T23:44:00.006+03:00

Polonya Konsolosluğu, vize alınabilecek en rahat konsolosluklardan deniliyor tabi eğer eğitim için gidiyorsanız daha bir rahat. Alman ve Fransız Konsolosluğu pek rahat sayılmaz hatta tersleyebiliyorlar. Velhasıl bizim işimiz Polonya Konsolosluğu'ylaydı.İki gün önce başvurumu yaptım her ne kadar 1 yıllık vize alamasam da :) Vize için şu belgeler gerekli ( Bunları yazıyorum ki, erasmus programıyla yurtdışına gidecek öğrencilere faydalı olsun. Çünkü kendi durumumu çok iyi bildiğimden, her bilgi değerli oluyor bazen de kafa karıştırıcı) ;

-Gideceğiniz üniversiteden gelen davet mektubu / Invitation Letter

[ Bu kağıt olmadan vize almak zor zaten :) ]

-Pasaport ve pasaportunuzun 1,2,3,4 ve 60. sayfalarının fotokobisi

- 30.000 EURO'luk sağlık ve seyahat sigortası

( Böyle dediğine bakmayın sadece o değerde teminatı karşılayacak bir sağlık ve seyahat sigortası yaptıracaksınız. Bunu 3 aylık yaptırıp gittiğiniz ülkede yenileyebilirsiniz. Sadece seyahat sigortası da yaptırabilirsiniz. Yeterki vize için gerekli formaliteyi yerine getirin. Sigorta şirketlerini iyi araştırın, ucuz ve uygun sağlık ve seyahat sigortası yaptırmaya çalışın. Ben, Güneş Sigorta'dan 1 yıllık sağlık ve seyahat sigortasını 40 euroya yaptırdım.)

-2 adet 3,5x4,5 cm biyometrik fotoğraf

( Yüzünüz iyice belli olsun. Zaten hem pasaport hemde vize için çekilen bu fotoğraflar iğrenç oluyor, güzel çıkmadım diye üzülmeyin)

- Burs belgesi

( Bu belgeyi şöyle hazırlıyorsunuz; bu belgeler üniversitenizin ilgili bölümünün sitesinde de hazır olarak yer alır. Siz sadece ülke, tarih ve aylık size verilecek para miktarını yazıyorsunuz. Bu belge ingilizce olacak. Daha sonra ilgili rektör danışmanınıza bu belgeyi imzalatıyorsunuz. Bu belgesi olmayanların hesabında kalacağı her ay için 400 Polonya zilotisi olmak zorunda. Ama erasmus öğrencisi olduğunuzdan okuldan verilen bu belge yeterli oluyor.)

-İngilizce öğrenci belgesi

-Erasmus öğrencisi olduğunuzu belirten bir belge

-Vize başvuru formu

( Konsolosluğa gittiğiniz de doldurmanız için verecekler ya da konsolosluk sitesinden indirip hazırlayabiliriniz)

- Nüfus Kayıt Örneği

( Bunu istemeyebilirler, ben her ihtimale karşı aldım. Aldım almasına da adamda vize için benden aldı.Demek gerekli olabiliyormuş. Ama vermeyenlerde var)

Bu belgelerinin her birinin fotokobisi de olacak. Aslı ve fotokobisini bir veriyorsunuz, daha sonra size asıl belgeleri teslim ediyorlar.

Polonya İstanbul ve Ankara konsolosluklarında randevu sistemi yok. Saat 10-12 arası vize başvuru saatleri. O saatlerde gidip başvuru yapabilirsiniz. Fakat kalabalık olabilir, bu durumda erken gitmenizde fayda var. Bir arkadaşımız İstanbul konsolosluğundan vize almak için gece gitti. Günlük 30 kişi başvuru yapabiliyor. Biz Ankara'daki konsolosluğa gittik kalabalık değildi, İstanbul' a göre çok az kişi vardı. Ayrıca Polonya Konsolosluğu Shengen Vizesi veriyor, daha önceden sadece 3 aylık veriyorlardı şimdi kaldığınız sürece shengene sahipsiniz. Shengen kapsamındaki ülkelere rahatlıkla gidebilirsiniz. Uzak yerlerden vize başvurusuna gelenler için bazı kolaylıklar sağlayabiliyorlar, vizenizi kargoyla adresinize gönderebiliyorlar ya da verilen bir belgeyle o ildeki bir tanıdığınız sizin yerinize vizenizi alabilir.
Benim vizem hala gelmedi, kargoyla gönderecekler. Bekliyorum, biraz da diken üstünde sayılırım. Vize gelmeden rahatlayamayacağım :) Bir yerlerde hep bir sorun çıkabiliyor o yüzden güvenim az. Uçak biletini de aldım, elimde patlamasını istemiyorum. İnşallah bir aksilik yaşanmadan bu vize süresini tamamlayacağım. Hayırlısı....

Çok zırıltı bu resmi işlemler, memurlarla papaz olma noktasına gelince iyice bunaltıyor :)

'Ankara' dayım...

2010-08-26T12:09:00.003+03:00

Zümrütcüğüm ile vize için dün Ankara'ya geldik. 12 saat süren bir yolculuk Aşti'de sona erdi. Metroyla Kızılay'a vardık. Sabah sabah elimizde valizler kalacağımız yeri aradık durduk. Niyahet bulduk, elimizdekileri hemen bırakıp vize için koşuşturmaya başladık. İstanbul Polonya Konsolosluğu bayağı kalabalıkmış, her ihtimale karşı bizde erkenden Ankara'daki konsolosluğa varmaya çalıştık.Tabi bunun için Ankara' yı bilenlerden yardımlar ve sora sora Bağdat' ta bulunur misali Gazi Osman Paşa otobüsüne binmek için Bakanlık durağına geldik. Abowww bir kuyruk, upuzun...Ne yapalım bekleyeceğiz.Nihayetinde otobüsee binip, yolcuların yardımlarıyla Kavaklıdere inip, Atatürk Bulvarı' nın ordaki konsolosluğu bulduk. Çok kalabalık değildi, geç gelmemize rağmen 7. ve 8. sıradaydık. Belgeleri tekrar kontrol edip, beklemeye başladık. Herşey güzel gidiyor, böyle devam eder inşallah diye düşünüyoruz.Sıra gelince içeri girip, vize formunu doldurmak için tekrar dışarı çıktım. Doldurup içeri girdiğimde belgelerdeki tarihlerde sorun olduğunu ve davet mmektubunun bir yıllık vize için yeterli olmadığını ve 6 aylık bir vize alabileceğimizi söyledi.Kafamdan kaynar sular dökülde o an. Biz 10 ay Polonya' da kalmak isterken, danışmanın yanlış yönlendirmesiyle hazırladığımız belge sonucu 1 yıllık varken 6 aylık vize mi alacaktık? Ya tekrar Trabzon' a dönüp işlemleri baştan yapıp tekrar davet mektubu isteyecektim ya da 6 aylık vize alacaktım. Ne yapacağımı bilemedim o an ve dışarıda soluğu aldım. Zümrüt beni bekliyordu ve durumdan habersizdi. Hadi Zümrüt gidiyoruz dedim, tabi durumu izah edince Zümrüt kötü oldu ve o an birşeyleri hızlı düşünüp karar vermem gerektiğini düşündüm Çünkü tekrar işlemleri yapmak ve Ankara' ya gelmek çok kolay sayılmaz. Hele ki eylül sonunda orda olmamız gerekirken tekrar davet mektubu beklemek 2 hafta ve vizeye gelmek, almak.Ooo... Geri döndük, sıra Zümrüt'teydi. Birazda onun durumunu bildiğimden soracaklarını ve yapmamız gerekenleri dedim. Duruma göre beni çağırmasını istedim. Niyahetinde 6 aylık vizeyi alıp, sonrasını Polonya' da uzatmaya karar verdik. Çünkü bu işlemleri tekrar yapmak,gel git ve masrafları düşününce böyle olması daha iyiydi. Öyle de böyle de ikinci kez uğraşacaktık. Ama hala da kızıyorum herşeyi tek seferde halletmek varken neden ikinci kez uğraşacağız. Okuldaki danışmanın söylediği durumu yaptık ve sonra durumun değişmesi işleri uzattı. Anladım ki fazla sapmayacaksın, herşeye rağmen düşündüğünü yapacaksın.Neden herşey denilene göre gidecek ki! Bunlar olurken tek istediğim Ankara'dan hemen gitmek, evet ' Ankara'dan gitmek istiyorum....' 5 Yıl önce gene bir ramazan ayında Ankara' ya gelmiş, herşey güzeldi. Şimdi hemen gitmek istiyordum. Ailem, yakın çevremdekilerle konuşmak rahatlattı beni. Daha sonra Kırıkkale'den YL arkadaşımız Özer geldi. 'Ziyaret için teşekkürler arkadaşım' . Onunla geçirdiğimiz güzel zamandan sonra yolculuğunda yorgunluğunu biraz attıktan sonra Kızılay'da soluğu aldık. Ankara'da iç mimar arkadaşımızın güzel bir yemek davetinden sonra iftarı güzel bir mekanda yaptık.(Yemek için çok çok teşekkürler mimar bey :] ) .Daha sonra dolaşmaya devam ettik.Arkadaşlarla olmak daha da rahatlattı, iyi ki varlar... Kızılay, sıhhıye , ara sokaklar ve seyyar satıcılar... Misafirhane kapanmadan soluğu odamızda aldık... Kafamız daha rahat... Umarım daha sorun çıkmadan yolumuza devam ederiz.

Trabzonspor & Liverpool Maçı

2010-08-19T01:54:00.001+03:00

Bugün Trabzonspor ve Liverpool maçı olacak. Güçlü bir takım olabilir, kaybetme ihtimalimiz de yüksek olabilir ama TS' ye güveniyoruz. Tam destek hep destek ( yensekte yenilsekte) . Başarılar TRABZONSPOR :)

Bordooooooooooooo Maviiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii

Aslında bakarsanız futbol ile aram yok ama takımımıza her zaman desteğimiz sonsuz :)

Lisan-ı Hal

2010-08-11T21:09:00.004+03:00

Lisan-ı Hal, gündemdeki konularla ilgili animasyon filmlerden oluşan bir program. Çizer Osman Turhan' ın kaleminden, espirilerinden oluşan kısa animasyonlar. Lisan-ı Hal programı TRT Haber kanalında hafta içi her gün 15:00 ve 20:00 haberlerinden sonra yayınlanmaktadır. Programın videolarını facebook grubundan takip edebilirsiniz. Öncelikle Osman Turhan ve bu animasyon filmlerin yapım aşamasında emeği geçenlerin ellerine sağlık :) İzleyin mutlaka, beğeneceksinizdir, tavsiye ederim :) Çizgi Ofisi

Animasyon - Lisan-ı Hâl/ Barış Gemisi Engel Tanımaz [HQ]

Lisan-ı Hal/ Konuşmacı from Cizgi Ofisi on Vimeo.

İnsan ve Hayat 'ın 6.Sayısı ve Dergideki Çalışmalarım

2010-08-11T13:39:00.002+03:00

İnsan ve Hayat dergisinin 6. sayısı çıktı!!! Umarım 12. 24. 48. sayılarını da görürüz. Devamlı çizim yaptığım dergilerden biridir İNSAN ve HAYAT. Bu ay "Hayatın Oyun Yüzü" ve "Depremi Yaşamak" adlı yazılarla ilgili çizimler yaptım . Oyunla ilgili çizimi her zamanki tarzımla yaptım fakat depremle ilgili yazıda bir değişiklik yapmak istedim ve yıkılmış binaların etkisi daha iyi verebileceğim bir teknik denemek istedim. Photoshopta siyah bir fon üzerine fırça olarakta Dry Media Brush seçerek altta gördüğünüz çalışmayı oluşturdum. Bu tarz ilk kez denedim ve çizimi yaparken de ayrı bir zevk aldım. 4 sayfalık bir çalışma, fakat 4 sayfayı bütün çalıştım, sayfalara uygun kesim yapılarak üzerine yazıları eklendi. İnşallah dergiyi okurken görsel olarakta doyurucu bir çalışma olmuştur. İnsan ve Hayat dergisi hem basılı hem de e-dergi olarak yayınlanmaktadır. Emeği geçen herkesin ellerine sağlık! Güzel bir sayı daha başarıyla çıktı. Derginin 6. sayısını internet üzerinden okumak isterseniz TIKLAYIIN! (Mutlaka inceleyin!)

Hayırlı Ramazanlar

2010-08-11T12:57:00.006+03:00

Evofis modunda çizim yapmaktan ramazanın geldiğini bile anlamadım. Hele bir süre yapayalnızdım, hayattan koptum. Tabi sağolsun arkadaşlar arıyorlar,gezelim tozalım canım yorma kendini diyorlar, bazen de soruyorlar "Zeynep hayatın nasıl, anlat?" ve bende şöyle diyorum " Çok hareketli bir hayatım var, her gün ayrı bir heyecan ve olay :)" , ya bilgisayar başından kalkıyor muyum ki atraksiyon yaşayacam bir hayatım olsun :) Zaten zamanı sayıyorum ve deli oluyor bu zaman neden bu kadar hızlı ilerliyor ya. Neyse ki sevgili ailem fındık işlerini tamamlayıp eve geri geldi, özlemişim. Hele annem eve gelince evin ayrı bir havası oldu. Velhasıl ben gene çiziyorum. Hayatımın en yoğun çizim dönemini yaşıyorum sanırım. Renkler çizgiler kusacam da oruçum bozulmasın :) Hele THY' nin bana dediği 650 Tl uçak bileti parasını duyunca, dedim "Zeynep,sen 24 saat mesai yap, hatta gitmişken oraya geri dönme". Bazen parmaklarımın ağırıyor bazen konuşmaya vakit bulamıyorum ama seviyorum bu işi be! Geceleri de mesken edindim :) Mesela dün gece sahura kadar çizdim. Ta ki davulcu geçti, "Ramazan geldi"dedim. HERKESE HAYIRLI RAMAZANLAR DİLİYORUM. Ramazanın apayrı bir havası var ya!!! İftar sofraları, ramazan pidesi ( uf uf kokusunu alıyor gibiyim), davulcusu ve kapıyı çalıp elinde kaymaklı satmaya çalışan çocuklar, muhabbetler... Ohhhh... mis misss :) İçimi de döktüm, gidip çizmeye devam edeyim :) haha...

Not: Bugün KPSS açıklanacak, inşallah çalışanlar emeklerinin karşılığını alır ve atanır. Askere gidecek olan üniversiteden 5 (Ali,Özer,Yasin,Murat,Muhammed) arkadaşıma da hayırlı teskereler diliyorum.

Bir Nev-i Alaturka

2010-08-02T12:45:00.012+03:00

Çok zamandır biraz karman çorman diliyordum müzikleri, her telden yani :) Popüler kültür adına saçma saçma şarkılar çıkartıyorlar, insanları eğlendirdiği içinde tutuluyorlar ve hemen tüketiliyorlar. İşte Pop-art :) Velhasıl ben bu sıralar tüketimi zor olan müziklere yönelerek Nev' in yeni albümünü dinliyorum 'Bir Nev-i Alaturka'. Çok beğendim. Kendisinin de birkaç konserine gitmiştim, sesi güzel ve keyifli bir insan olarak konserleri eğlenceli geçer, tavsiye ederim. Bu albümünden sonra onu canlı canlı dinlemek isterdim açıkcası. Onun kendine has şarkıları nağmeli söyleyişi vardır, bu albümündeki şarkılara da yakışmış, hele 'Sevmekten Kim Usanır' parçasını söylerken aralarda bir aaaaahh diye nağme çekerek eşlik edesiniz gelir :) Bence en hareketli olan parçası 'Mazideki Aşk'. Albümde diğer sevdiğim parça ise 'Ben Küskünüm Feleğe'. Şarkıları çok hoş yorumlamış ve bu albümde kendine dış görünüş olarakta farklı bir tarz yaratmış. Yakışmış :).

Giresun Kaçamağı

2010-08-01T22:48:00.007+03:00

Bu sıralar çizim işleri yoğunlaştı, yığıldı, yetişmesi lazım. Tabi bir çalışmanın düşünme aşaması çizim aşamasından bazen daha zor oluyor. Size gönderilen makaleyi yazan kişiden siz daha çok düşünürsünüz, ( tabi benim kafa durdu bu sıralar,neyse...) nasıl çizeceğinizi yani bir yönetmensiniz ve bir çekim sahnesi ayarlamalısınız. İşte bu sıralar dergi işleri böyle, hatta yakında kapak sendromuna gireceğim :) Daha önceden de Figenciğime verilmiş bir sözüm vardı. Ben ha bir gayret çizim işlerini tamamlayıp Giresun'a gitmeyi planladım ama tıpkı Amasya gezim gibi gideceğim saate kadar çizim yaptım ama malum bitmedi. Yeni bir tasarım daha şart ama bunları bir yana koydum. Ne de çizim yaptığım kişilere belirtmeden Zümrüt ile birlikte Giresun'a gittik. Velhasıl biz arabaya bindik, Espiye' ye geldiğimizde iki tane dede bindi arabaya ama halleri komediydi. Meğer içmişler, bir tanesi kafa duman ha sızdı sızacak, şahsen ben ilkten anlamadım ama Zümrüt ısrar edince durumu daha iyi anladım. Bir süre onların muhabbetini dinledik, sustular ama benim canım sıkıldı arabada ve Zümrüt' e dedim ki ' Keşke dedeler konuşsa da az gülsek', bunun üstüne ineceğimiz yere gelmişiz, dedeler konuşmaya başladı ama son dakika gölünü attılar gene, haha...

Bu şekilde arabadan indikten sonra bizi, canım arkadaşım Figen ve Neslihan'ın Çikolata Fabrikası blogunun sahibi Neslihan Hanım' da karşılamaya gelmiş (tıpkı blogundaki gibi, biraz kısa süre görüşmüş olsakta, Neslihan'a sevgiler...)

Giresun her ne kadar Trabzon' u andırsa da daha dik bir şehir...

Yemek ve muhabbet faslından sonra saat gece11' de Giresun Kalesi' ne doğru yürüdük ve kaleden güzel kareler yakaladım. Hemde gece gece Giresun' u tümüyle görmek nasip oldu.

Daha sonra ellerimizde sakızlı dondurmalarımızla evin yolunu tuttuk. Hoş sohbet ve Türk kahvesi eşliğinde geceyi geçirdik. Hatta gece gece sanat sohbetinden de mahrum kalmadık, Figenciğim İstanbul' daki bienali anlattı biz dinledik. Yüksel Arslan' dan Botero'ya...

Sonraki gün Zeytinlik' te soluğu aldık. Bir sürü tarihi ev ve dar sokaklar... Koruma altına alınmış bir bölge ve evler restore ediliyor. Eğer Giresun' a giderseniz mutlaka Zeytinlik' e gidin. Hatta o evlerden birinin sizin olmasını isteyebilirsiniz.

Ben lisedeyken bir AGSL konseri için Giresun' a gitmiştim, o zaman bahçesinde fotoğraf çekildiğim eski evi gördüm. Çok değişmiş, yepyeni bir yapı olmuş restore edilince.Anılarım tazelendi :) Haha...

Giresun bir garip geldi bana, nasıl bir rota çizmişse Figen, döndükçe hep aynı yere geldik :) Aynı yere gelince de soluğu Giresun Üniversitesi Rektörlüğü yanında Millet Bahçesi' nde aldık. Çayla birlikte ayrı bir sohbet :)

Orayla da sınırlı kalmadık, sahile indik. Dalga sesleri ve rüzgar eşliğinde gene çaylarımızı yudumladık. Ne güzeldi ne güzel. Hele de çizim yorgunluğu üzerine çok güzel geldi. Hiç kalkmasanda otursam hep orda :)

Her güzel şeyin bir sonu vardır tabi, o günü de lahmacun yiyerek tamamlayıp Trabzon' un yolunu tuttuk. Figen' in dediği gibi " Çörekler bitti, arkadaşlar gitti... "

Figenciğim herşey için çok teşekkür ederim, çöreklerinde ayrı güzeldi :) Ama otobüse binip, pencereden sana bakmak bir burukluk verdi. Hele de senin o halini görünce, tuhaf oldum. Kendimi Türkiye' den ayrılacağım zamandaki gibi hissettim bir an(daha gitmeden). İnşallah Giresun olmasada İstanbul' da görüşmek kısmet olur... Herşey için sağol canım benim :)

Yakında 'Gezelim Görelim' programını ben sunacakmışım gibi hissettim :) Çok gezdiğimi düşünmeyin, bilgisayar başında 7/24 çizim yapıyorum. Freelance çalışmanın mesai saati yok malesef :)

Ayasofya Müzesi' nde bir gün...

2010-07-24T21:42:00.008+03:00

Birkaç hafta önce sınavların üzerimizde bıraktığı yorgunluk, havaların bunaltıcı olması ve onun verdiği bir ağırlıkla evde çalışma masamda oturuyordum. Çizim yapasımda yok ilham da :) Şahsen Melek arasa da hadi Zeynep bugün şunu yapalım dese diye bekliyorum. Tak bir telefon, arayan Melek :)

-Zeynep, bugün Ayasofya Müzesi' ne fotoğraf çekmeye gidelim mi? dedi

Ve evet tabi ki, çok bunalmışım zaten evden dışarı çıkmaya bahane araken, beklediğim şey! Fotoğraf makinemi elime aldım ama tahminlerim şarjının dayanmayacağı kanaatindeydi. Zil çaldı ve gelen Melek' ti. Bizim kız tripotu bile almış. Ama nedense benim çok çekim yapasım yoktu açıkcası, elime bile birşey almak niyetinde değildim. Her neyse, Hacıkasım mevkisinden Ayasofya Müzesi' ne doğru yürümeye başladık. Yeni yapılan tanjant köprülerinden Yenimahalle ve ordan da Ayasofya mevkine yürüdük.

Olur da birgün yolunuz Trabzon' a düşerse, tavsiyem Meydan Uzun Sokak' tan başlayın yürümeye ve Tabakhane' ye gelin, oradan da Tabakhane Köprüsü, Eski Valilik ve Ortahisar mevkini dolanın. Özellikle Ortahisar' da Kanuni Evi' ni gezebilir ve bir çok tarihi sokaklarda dolaşabilirsiniz. Ayrıca Rus Konsolosluğu' nun da tarihi binasını görürsünüz ve oradan da Zağnos Köprüsü' nden Atapark' a gelirsiniz ve Trabzon Kalesi' ni de görürsünüz. Sadece şehir içindeki yürüyüşle birçok tarihi yeri görebilirsiniz ve yolunuzu direk Ayasofya' ya çevirirsiniz.

Ayasofya Müzesi' nin çevresi şu sıralar yapılandırılıyor, daha doğrusu bazı evleri yıkarak müzeyi daha ön plana çıkartmaya çalışıyorlar. Eğer batı sahil yolundan Trabzon' a giriş yapıyorsunuz, Ayasofya Müzesi' ni mutlaka görürsünüz.

Yürüyerek kaç dakikamızı aldı müzeye gelmek bilmiyorum ama girmek için 3TL ödedik. 18 yaş ve altından ücret almıyorlar. Halbuki 18 yaşında gösteriyorum, 18 deyip beleşten girerdim müzeye :) Neyse... Fakat Polonya'ya gitmeden önce yapacağım birkaç müze ziyaretini düşünerek, müze kart çıkartmayı düşünüyorum.Size de tavsiye ederim.

Müzeye girdik ve soluğu kuzey taraftaki bahçede aldık. Aslına bakarsanız müzeye ilk girişimiz değil, o yüzden müzeyi transit geçtik biraz. İki arkadaş vardı bahçede çizim yapan, biri bizim arkadaş Hakkı :)

Bir süre onlarla oturduk, sonra aldık makineleri müze içinde dolaşmaya başladık. Evdeyken düşündüğüm şey başıma geldi, birkaç çekimden sonra makinemin şarjı bitti :) Ama Melek' in makineyi bir süre sonra kamuya açtık, hem Melek hem ben hem de Hakkı fotoğraf çekimleri yaptı. Zaten bir süre sonra ben direk kendimi çektirme moduna girdim :) Müze içinde verdiğim garip pozlara turistler bile güldü velhasıl ben daha çok güldüm ya :)

Ayasofya' ya Müzesi kare haç planlı bir kilise. İçine girdiğinizde ilk bakacağınız kubbesidir. Hala içinde freskler bulunmaktadır.

Bahçesinde Trabzon' da çıkarılan Osmanlı ve Postus Rum devletine ait kalıntılar, mezar taşları bulunmaktadır.

Bizim dikkatimizi bir kız bir erkek çocuk kabartması çekti, duruşları da çok hoştu.

Kilise hakkında ayrıntılara girip sizi sıkmak niyetinde değilim. Buraya gelin kendiniz görün :) Kilise hakkında ayrıntılı bilgi için TIKLAYIN!

Bir süre sonra arkadaşımız Ali bize katıldı, onunla da birlikte kısa bir müze turu yaptık. Bir ara müze bahçesindeki elmalardan yedik.

Ayasofya Müzesi' nde ilginç bir anım vardır. Lise son sınıftayken bir grup arkadaşımızla gelmiştik, kilisenin kuzey cephesinde fotoğraf çekilirken Doğan Cüceloğlu'na rastlamıştık. İlginç bir karşılaşmaydı, daha sonra kendisiyle tanıştık, fotoğraf çekildik. Aslına bakarsanız kendisini ismen biliyordum şeklen tanımıyordum :) İlkten de tanıyamadım, çevresindeki grup tanıştırdı. Sempatik bir insan. Ayasofya Müzesi' nde tanışmak böyle nasip oldu. Trabzon' a sanırım bir seminer için gelmişti kendisi :) ( Anılarımıda tazeledim böylelikle :) )

Müzenin batı cephesinde bir rahip mezarı var ve demir parmaklıkla kapatılmış, içine bakınca birşey yok, bizim çocuklarda bakındı :) Alttaki resimde gördüğünüz gibi :)

Daha sonra Ali iki kıza uyup yorgun argın bizimle Atapark'a yürüdü. Çocuk açlıktan ölecekti, hep birlikte Atapark'taki havuzun yanında dürümlerimizi dedik, karnımızı doyurduk. Ali' yle ayrıldık. Melek' le Ortahisar'a doğru yol alırken Rus Konsolosluğu'na geldik ki sağnak yağmur döküldü. Hemen otobüs durağına girdik. Ama yağmurun dineceği yoktu. Melek dedim sen bu sıralar keşke yağmur yağsa da ıslansak diyordun, bak dediğin çıktı. Yağmur biraz dinince eve yürümeye başlamışken sağnak tekrar başlasın. Aman yarabbim köprünün üstündeyiz ve sığınabileceğimiz bir yer yok :) O yağmur tanelerinin sırtıma vuruşlarını öyle hissediyordum ki. Bir ara melek kolumdan çıktı, meğer yağmurdan dolayı görme sorunu yaşadı, bana bağırdı ama duymadım. Neyse sonra bir araya geldik, telefon kulübesine girdik ama bir yandan da gülüyoruz. Eve vardığımda tamamen ıslaktım ya :) Yaz ortasında bu sıcakta sırılsıklamdık.İşte Karadeniz havası bu, ne olacağı belli olmaz. Güneşten yanarken birden yağmur dökülüverir, öyle de oldu. Bayağı güzel dört mevsimlik bir gün yaşadık. Bu yazıyı okuyan Zümrüt ne der; "Ben yok muyum?, bensiz gittiniz he" :) Affet Zümrüt, seneye hep seninleyiz :)

Emine' ye de sesleniyorum, bu fotoğrafları birazda senin için koydum. Durmadan Trabzon'dan kareler istiyordun, al sana Ayasofya Müzesi, hasret gider :)

Başka bir tarihi mekanda görüşmek dileğiyle...

Çok duygusuzum ağlayamıyorum...

2010-07-20T22:04:00.007+03:00

Genelde insanlar sinemaya gittiğinde film duygusalsa mümkün mertebe gözler kızarır ya da ağlamaklı olur. Bizde birkaç yıl önce 120 filmine gittik ben dahil 4 kız, film bitti bizim kızların gözleri kıpkırmızı ağlamışlar... Ağlanmayacak gibi değildi. Ama bir bende göz yaşı yok ne de gözde kızarma.

Ne kadar duygusuzsun Zeynep ya, hatta biri şöyle dedi;

" D_ _ _ _ gibisin" (hadi boşlukları doldurun)

- Annnaaa... Aşk olsun ya öyle miyim, ben ağlamam ya ne yapayım...

Malum ben zamanla yemişim birkaç kelime duygusuz, suratsız (Öyle demelerine bakmayın neşeli biriyimdir de işte duygusal anlarda gözden yaş gelmezse) .

Velhasıl hemen hemen her gün tüm gün bilgisayar başındayım, çizim yapıyorum ve bunun illaki gözüm için negatif durumları vardır. Çok zamandır aklımda göz doktoruna görünmek ne olur ne olmaz. Gittim 2 ay önce doktora, gözde kuruluk varmış, kurugöz olmuş, gözyaşım az. Meğer benim ağlayamam, duygusuzluğum bundan :) O güne kadar çok dikkat etmemiştim açıkcası, görmede sorun yok, gözlükte kullanmıyorum ama kurugöz olacam aklıma gelmezdi. Öğrendiğim anda dikkat ettim 'ben harbi ağlayamıyorum' ( tabi Allah ağlatmasın da insanız arasıra ihtiyaç duyarız). Ağlamaklı olsam gözümden bir iki damla yaş geliyor. İlkten basit birşeydir diye düşündüm ama ilgilenmeyince durum ilerlerse kötü olabiliyormuş kurugöz vakalarında. Bende bugün doktora gittim tekrar, bu seferki doktor test yaptı ve kesin sonuç Kurugöz :) 2 göz damlası bir göz merhemi verdi. 2 damla ömürlük artık benim için raporlu ilaç :) Bundan sonra gözlerime daha da dikkat edecem. Sizde dikkatli olun, gözünüzde yanma batma sızı gibi durumlar varsa ve ağlayamıyorsanız Kurugöz olabilirsiniz. Gözlerinizi kontrol ettirin. Allah ağlatmasın ama gözyaşısız da bırakmasın.

Efkârlanırsam artık dökecem yapay gözyaşlarımı ağlayacam :)

Bütün KPSS kitaplarını yakmalı!!!

2010-07-12T13:21:00.006+03:00

Bir sınav daha geçti. Herkese geçmiş olsun diyorum, böyle dediğimde de evet bayağı geçti bize sınav cevabı geliyor ki bunu bende diyorum. Geçmiş oldu :) Cumartesi ilk oturum geçen yıla oranla bana biraz kolay geldi, yani çok memur alınacağından bu ilk oturumu kolay yaptılar diye düşündük. Ama aynı şey malesef öğretmen adayları için geçerli değildi. Bu ilk oturum kolaysa ikinci oturum zor olacaktı ve öyle oldu da. Açıkcası ben bu yıl YL ve yurtdışı olayından dolayı KPSS' ye çalışamadım. Ama gene de girmeyi düşündüm. Belki de artık ÖSYM' nin sınavlarına girmek alışkanlık olduğundan mıdır bilinmez. Ya da hala da gelecekle ilgili bir güvence olmayışından...

Cumartesi öğle oturumunun biraz daha geç başlaması insana uyuşukluk veriyor. Mesela sorularının yarısına gelince uykum geliyor, ' Allahım ne zaman bitecek' diyorum, soruları okumaya üşeniyorum. 100 'e yaklaştığımda ise beynim otomatik 'Kapatıyoruz' diyor.Kısaca bir günde iki sınav çekilmez oluyor. Bunları bir kenara bırakalım açıkcası soruları okumaktan çok o sırada kafanızda geçirdiğiniz gelecekle ilgili sorulara da cevap vermeye çalışıyorsunuz. Film şeridi geçebiliyor bazen sınavda gözünüzün önünden ama zamanı da iyi değerlendirmeniz gerekiyor.

Bu yıl eğitim bilimlerine de yeni terimler eklemişler . Hadi ben çalışmadım, çalışanlara sordum onlarda dershane de ya da kitaplarda görmemişler. Aslında şaşılacak bir durum olmamalı sanırım, bir şekilde birilerini elemenin bir yolu. Ama kötü olan, insanlar hayattan bağlarını kesip otomatik bu sınava endeksliyor kendini ki geçen yıl bende öyleydim. Çalış çalış sadece "1 gün " kaderinizi belirliyor ki bu birgünün önceleri zaten yeterince psikolojik olarakta çökertiyor (tabi bunun bir de sonrası var). Önceden ÖSS sınavları çok gündemde hatta olmazsa olmazdı. Ama şimdi bakıyorum artık KPSS hayat memat meseli oldu. Bunca yıl oku oku, ya sonrası... İşinle alakasız bir mesleğe başlıyorsun ya da üniversite okumadan da çalışacağın bir işe başlıyorsun. O noktada şu diyorsun "Üniversite okumasam da bunu yapardım, bunun için mi okudum" . Bu sınavlarla birçok kişiyi kaybediyoruz ve ne kadar adil? Bu sorulara cevap verilerek bu insanların bu işi gerçekten yapabileceği nasıl düşünülebiliyorlar. Kolay kolay değişmez bu sistemler... Bu gider başka sistem gelir, tam alıştığınız nokta da başka bir sistem. Böyle sürer gider...

Artık sınavlar olmazsa olmazımız . İnşallah çalışanlar emeklerinin karşılığını alır. Bir yıl daha bu işkenceye tahammül etmezler...

Şimdi yapılacak şey; KPSS kitaplarını masanızdan kaldırmak ve günü geldiğinde de onları yakmak!

Çamlıca Çocuk

2010-07-01T02:52:00.007+03:00

Çamlıca Basım Yayın, okul öncesi çocuk eğitimiyle ilgili kitaplarını yayınladı. Herbirinin güzel kitaplar olduğuna inanıyorum. Çocuklarınız için sipariş verebilirsiniz.

Birkaç ay önce çizimini yaptığım 'Dikkat ve Zekâ Becerileri' kitabı yayınlandı.Gerçekten güzel bir duygu ve açıkcası bu konuda iyi bir deneyim oldu benim için. Özellikle çocuklara yönelik çalışmalar ayrıntıları indirgenmiş ve daha sade çizimler olması gerekiyor. Bunu ne kadar gerçekleştirdim , bilmiyorum dersem yalan olur. Açıkcası ayrıntılı çizmeye alışkın biri olarak sanat yönetmenin istediği şeyi çok fazla verememiş olabilirim (insan kendini de eleştirebilmeli yani). Velhasıl gerekli düzenlemeler ve kapak tasarımının da yapılmasıyla kitap yayınlandı. Vatana, millete, çocuklarımıza hayırlı olsun :) Ayrıca kitap yazarlarının ( Abdullah Özbek,Bilal Gezer,Tunahan Çoşkun), sanat yönetmeni Osman Turhan , koordinatörler ve grafiker Sedat Yazılıtaş' ın da emeklerine sağlık. Umarım birçok çocuğumuza faydalı olur. (Okul öncesi olduğundan içerik tümüyle görsellerden oluşmaktadır)

Çamlıca Çocuk kitaplarının büyük çoğunluğunu (güzel eğitim setleri, boyama kitapları ) resimleyen yakın dostum Emine Atik' i de burdan tebrik ediyorum, ellerine sağlık canım.İnanılmaz heyecanlı ve mutlu olduğunu biliyorum. Diğer çalışmalarında başarılar dilerim. Yolun açık olsun!

mim mim mimm mimlendim!

2010-06-30T14:38:00.011+03:00

Kırmızı Adam fişlendiği gibi pardon mimlendiği gibi bizi de mimlemiş "Seni seçtim Pikachu" :) Şimdi bu Pikachu elektrik şokunu kimlere göndersin.... Hmmmm !!!!!!!!

Berra'nın Çöplüğü
Apaganthus
Aydedeye Havlayan
Düşler Dünyası
Yedikereyedi
Papirüs
[Yazmazsanız çizerim sizi :)]

Kırmızı Adam' ın vesilesiyle mim olayına bulaşmak nasip oldu. Teşekkür ederim Kırmızı , eyvallah! :) Çocukluğuma, gençliğime(hala gençim tabi) ve geleceğime gittim geldim (depremler yaşadım =] )

1. Hangi işleri yarım bırakırsın yada bıraktığın neler var?

Çok sıkılırsam ve zorlarsa bir işi yarım bırakma ihtimalim yüksek :)

Hmmm...Ben yarım bıraksam zorlayıcı güçler tamamlamama vesile oluyor. Da Vinci gibiyimdir, bazı çalışmalarımı yarım bıraktığım oluyor :) Şu an aklıma gelen Serkan hocamın site görselleri (hocam, affedin yakında tamamlayacağım).... Aaa bir de Emine hocanın tezi için düzeltmem gereken birkaç çizim vardı. Daha fazla karıştırmayayım. Şimdi söz verip hiç başlamadığım çalışmalar var, burdan saldırı yapabilirler bana :))))

2. Yakın zamanda kaybettiğin biri var mı?
Allah' a şükür yok ...

3. En ağır bulduğun, sana dokunan bir yemek var mı?

Yoğurtlu İskender, yani çok ağır gelen yemek hatırlamıyorum da İskender Kebap yediğim bir gün bağırsaklarımın ve midemin halini gözlerimin önüne geliyor şimdi de :)))

~~4. Cinsellik ve aşk anlamında unutamadığın biri var mı?~~

Bu soruyu sansürlüyorum, bana uymuyor. Bu konularda mutassıp biriyimdir :) :))

Aşk meşk yalan ya...

5. Çocukken sevdiğin çizgi filmler?

Sadece çocukken mi, ben hala çizgi film seyrediyorum :) Bence en güzel çizgi filmler bizim çocukluğumuzdakilerdi (yani seksenlerin sonu ve 90'lı yıllar).

Red Kit, Jetgiller, He Man, Şeker Kız Candy, Heidi, Taş Devri, Voltran, Richie Rich, Casper, Temel Reis........

Kimse bilmez ama Trt' de Ekmek Kafalı Arnold diye bir çizgi film vardı, onu da seyretmeyi severdim :))

Çizgi film alt yapım iyidir, keşke animasyon bölümünde mi okusaydım ne :)

6. Blogger'a ne zaman kayıt oldun? Kim vesile oldu? Nereden duydun?

Blogumun doğum günü '8 Eylül 2009'

Kimse bu mübarek işi yapmama vesile olmadı. İnternet kültür alt yapım vardı, bunlar çocuk oyuncağı dermişim. Mütevazi olayım (elimde bir web tasarım sertifikam var ama =]), daha önceden kendi çapımda denemelerim oldu, sıkılıp blogumu silmiştim. Bir ara çizim işi yok, okul yok, sınav yok, evdeydim. Çok sıkıldım bir blog açayım, paylaşım yapayım dedim, açtım... Allah' tan sıkılıp bu blogu da silmedim :)

7. Çok paran oldu neler yaparsın?

Çok para olmayınca, çok para olur durumunu düşünemiyor insan :)

Çok param olursa güzel, büyük bir tasarım ajansı açmak istiyorum ve bina iç ve dış mimarisi çok farklı olmalı (nasıl hayal ama ) ve içinde bir resim atölyesi de olmalı :)

bir Mini Cooper

bir ultra süper pro fotoğraf makinesi

......

Çok klasik gelebilir ama insanlara destek verebileceğim bir vakıf istiyorum, özellikle öğrencilere (öğrencinin halinden öğrenci anlar, yaşadığım için bazı sıkıntılardan dolayı durumu iyi bilirim).... gerçekten de kafamda böyle bir hayal vardır. Olur da bir gün böyle bir imkanım olursa, anneme adıyacağım :)

THE END

Not:Halime senindir Berra, usturuplu ol :)

Amasya(daydım)

2010-06-29T17:57:00.007+03:00

Birkaç gün önce güzel bir Amasya gezisi yapmak nasip oldu. Birgün de bayağı hızlı ve dolu dolu bir Amasya gezisi oldu açıkcası. Kuzenim yemin töreni için ailecek Amasya' ya gittik. İlk işimiz 15. Eğitim Tugay'ına gitmek oldu.

O kadar çok asker ailesi gelmiş ki ve o kadar çok değişik yöreden insanlar vardı ki, Türkiye' nin çeşitliliği bu olsa gerek. Birçok toplulukta bulundum ama bu çok değişikti. İlk defa birçok yöreden insanı bir arada gördüm. Herbiri kendi yöresel özellikleri, kıyafetleri, dış görünüşleri ve konuşmalarıyla bambaşkaydı. Güzel ülkemin güzel insanları, umarım böyle bir çeşitliliği parçalayama, çıkarlar uğruna kullanmaya kimsenin gücü yetmez.Yemin törenine dair unutmayacağım şey, teyzemin askeri bando takımının aniden çalmaya başlamasıyla attığı korku çığlığı :) Yemin töreni vesilesiyle de fotoğraf çekme fırsatım oldu. Tören alnından görünen dağlar ve bulutlar çok güzeldi.

Yemin töreninden sonra Ziyaret Belediyesi' ne gittik. DSİ' nin ziyaret göleti yanında güzel bir piknik yaptık. Açıkcası Amasya' daki çoğu su çamurluydu, en temizini o baraj gölünde gördüm :) Piknik için güzel bir alan ve ona göre de düzenleme yapılmış. İlk defa hayatımda büyük yeşil tırtılları orda gördüm. Bitkiyi hızlı hızlı nasıl giyordular öyle :) Tabi böcek türleri ilgi alanım olunca hemen şipşak ve inceleme :)

Ve nihayet Amasya merkeze gelebildik. Açıkcası Safranbolu evlerini andıran bir görüntüsü var. Yeşilırmak boyu yöresel evler dizilmiş. Bulunduğu yere Şehzade Caddesi deniliyor. Zaten Amasya'ya gittiğinizde rotanız şöyle olacak; bu cadde boyu yürümek ve Kaya mezarlarına tırmanmak. Özellikle kaya mezarlarının ışıklandırmasıyla ve buna eşlik eden Şehzade Caddesi'mdeki evlerin görüntüsü ile gece manzarası bir başka güzelmiş.Tabi geceye kalamadığımdan görmek kısmet olmadı..Saraydüzü Kışla Binası'ndan yürüyüşünüz başlar. Hemen evlerin başlangıcında güzel bir şelale vardır, lakin doğal mıdır yapay mıdır tam bilmiyorum, bana doğal geldi. Yürüşünüz böyle başlar, faytonlar ve at arabaları yanınızadan geçer ve nihayetinde Tourist Information binasına gelirsiniz ve kaya mezarlarına tırmanışınız burdan başlar.

Ben, iki kuzenimle birlikte gittim Kralkaya Mezarları'na. Taşlar çok yaygan ve belli bir noktadan sonra zaten herhangi düzgün merdiven yok, kendi çabanızla çıkıyorsunuz.Fazla koruma yok, o yüzden giydiğiniz ayakkabıya dikkat etmeniz gerek, kayarsanız soluğu Yeşilırmak'ta alabilirsiniz :) Kaya mezarlarında üzücü nokta, malesef bazılarının iç kısımları bilinçsiz mi desem yoksa barbarca isimler yazılıp, mahvedilmiş. Magaraların bazılarının dış kesimlerine de sprey boyalarla hafiften yazılar yazılmış. Malesef tarihi misarlarımızı korumasını bilmiyorum. Medeniyet beşiği bir ülkedeyiz ama biz korumak yerine zarar veriyoruz malesef.

Amasya'yı en güzel kaya mezarlarından görüyorsunuz. Amasya kalesine çıkma fırsatım olmadı ama eminim en süper Amasya manzarasını ordan görürdük.

Amasya en güzel destansı aşklardan birine de sahne olmuştur: Ferhat ile Şirin. Ferhat' ın Şirin için deldiği dağı görürsünüz mutlaka. Müzelerine gitme şansım olmadı, mumyaların bulunduğu bir müzeye sahipmiş.Ayrıca birçok tarihi mekan var. Bir günlük geziye ben bunları sığdırabildim açıkcası. Geliş vesilemiz askerimiz içindi. Onun vasıtasıyla Amasya gibi bir şehride görmek nasip oldu. Kısaca Amasya tarihi dokuya fazlasıyla sahip bir şehir ama daha da geliştirilmeli. Bende bu gezi vesilesiyle uzun zamandır yerinden oynatmadığım pro olmasa da bana yeten fotoğraf makinele güzel kareler yakalama şansım oldum. Açıkcası uzun zamandır okul, yurtdışı işlemleriyle kafam çok dolmuştu ve bunalmıştım, bu gezi çok güzel oldu. İnsan uzaklaşınca sıkıntıları da geride bırakıyor bazen. Sonuç olarak; Kralkaya mezarlarını ve ordan da tüm Amasya manzarasını seyredip memleketime geri döndüm :)

Figenciğim 'Doğum Günün Kutlu Olsun'

2010-06-29T15:30:00.006+03:00

Canım arkadaşım, "İyi ki doğdun, iyi ki varsın". Allah sana güzel, başarılı ve sevdiğin mesleği yaptığın yıllar nasip etsin. İnşallah sanat yolunda büyük adımlarını görürüz ve beraber güzel projlerde yer almak kısmet olur.Unutmadan seninle aynı gün doğan Leylacığımın da doğum günü kutlu olsun. İyi doğdunuz canım arkadaşlarım. Özledim sizi :))

http://taflandada.blogspot.com/

Ozanın Şarkısı

2010-06-18T16:10:00.009+03:00

Kadim blog diyarından İzleyen, Ozan Göktuğ' un blog diyarına girer ve 'Ateş Böceği Barı' hikayesini okurken sağ köşedeki ' Ozanın Şarkısı diye bir kitap var okusan çok güzel aslında' sihirli sözcüğe tıklar ve yeni bir diyar keşfine başlar. Uzak diyarlardan kitap İzleyen' e bir cüce tarafından ulaşır ve ozanın fantastik dünyasına adım atar.

[ Sevgili Göktuğ, senin sözcüklerin kadar sağlam bir paragraf oluşturamasam da böyle bir başlangıç yapmak istedim :) ]

Ozanın Şarkısı kitabı belki de blog dünyasında yaptığım güzel keşiflerden biri, belki de hiç keşfedemeyecektim bu güzel kitabı. Göktuğ' un yazılarını izleyenleri iyi bilir, hiç dikkatinizi çekip sağ üstteki bu yazıyı ( Ozanın Şarkısı diye bir kitap var çok güzel aslında) gördünüz mü? İşte bu şekilde bu güzel kitabı gördüm ve her ne kadar yaşadığım yerde bulamasam da internet üzerinden sipariş verdim. Kitabı elime aldım ama içeriğinin nasıl olduğunu hiç bilmiyordum ya da neler yazmıştı Göktuğ?

Öncelikle kitap kapağındaki Kerem Beyit' e ait çalışma dikkatinizi çekiyor ve bu kahramlar kim acaba? Bunu da kitabı okuya okuya öğreniyorsunuz. Bu karakterlerin her biri farklı üstün özelliklere ve hayat hikayesine sahip olsa da buluştukları ve başardıkları kahramanlık hikayeleri var. Romanın kurgusu, olayların gelişmesi, oluşturulan kahramanlar ve sahip oldukları özellikler, kullanılan kelimeler, şiirler ustaca yazılmış güzel bir kitap, kesinlikle. Bu kitabı okurken bunu yazanın bir Türk olduğunu aklınıza getirmiyorsunuz belkide. Öyle bir dünya oluşturmuş ki bunu gerçekle bağdaştırmak zor. O kadar farklı tür karakter var ki, nasıl bir hayalgücüdür bu Göktuğ? Acaba ülkemizde fantastik hele de böyle yazan bir yazar var mıydı ya da böyle bir kitap?diye düşünüyorsunuz. Böylelikle Türk fanstastik yazarları takip etmediğimi daha iyi anladım. Küçük bir araştırma yapma gereği hissettim. Günümüzde bu konuda yazan bayağı sınırlıymış. Ama dünyada fantastik edebiyat denince akla ilk gelen isim Tolkien olsa gerek :) Ülkemizde birçok yabancının bu kadar iyi olmasa da çok dikkat çekici hale getirilmiş raflarda bol bol yer alan romanları var ki, onların yerine oralarda en çok olmayı hakedenlerden birisin bence. Keşke daha iyi bir basım, daha iyi bir tanıtım ve destek olsaydı. Umarım birgün gerçekten de olması gereken yerde olursun Göktuğ. Romanını beğendim, fantastik roman severlere mutlaka tavsiye ederim. Sizi çok farklı diyarlara getirecek ve farklı karakterlerle tanışacaksınız. En önemlisi Ozan Galenar' ın aslında Göktuğ olduğunu farkedeceksiniz ve ozandan bu hikayenin devamını bekleyeceksiniz. İkinci kitap umarım en kısa sürede çıkar, ben Kuzey Kıtaları'na yol almadan :)

Hayalgücüne ve kalemine sağlık!

Photohop CS5 Takım Elemanlarının Karikatürize Edilmiş Halleri

2010-06-18T13:47:00.002+03:00

Photoshop, tasarımcılar için olmazsa olmaz bir numaralı bir programdır. Birkaç ay önce Photoshop CS5' in tanıtımı yapılmıştı daha doğrusu Adobe firmasının yeni çıkacak CS5 sürümlerinin. Takip edenleriniz vardır mutlaka, içinde biri olarak takipteyim ama henüz CS5' e el sürmedim. Ben CS3' te takılı kaldım, sanırım rahatımı bozmak istemiyorum :) Herneyse, facebook grubunda Adobe geliştiricilerinin karikatürize edilmiş halleri yayınlandı, gerçekten çok güzel çizimler. Sizinle de paylaşmak istedim. Bu çalışmalar arasında Türk bir ismi görmekte beni ayrı mutlu etti (Mühendis Barkın Aygun)

Çizerimiz Rob KOO :)

Çalışma ortamından birkaç görüntü

Dave Howe

John Peterson

Steve Guilhamet

Barkın Aygun

Matthew Bice

Jackie Lincoln-Owyang

Wennie Leung

Nathan Carr

Steve Snyder

Yuko Kagita

Dave Dobish

Photoshop CS5 Team Caricatures albümüne bakmak isterseniz TIKLAYIN!

Pasaporteee.....

2010-06-18T13:47:00.001+03:00

Öncelikle bu yazıyı sonuna kadar okuyan arkadaşları şimdiden tebrik ve teşekkür ederim :)

Erasmus'u kazandınız herşey çok güzel, bundan sonra sorun yaşamam diye düşünüyorsanız, işte bu noktada yanılıyorsunuz. Çünkü evrak ve resmi işlemler çok bunaltıyor, vazgeçirme derecesine getirebiliyor, vazgeçmeyin tabi!

Başvuru işlemlerinizi tamamladınız sıra pasaporta geldi.Siz biraz geç çıkartmayı düşünseniz de karşı taraf sizden hemen pasaport istiyor çünkü Avrupa Birliği üyesi olmadığınızdan T.C. kimliklerinizi geçerli saymayıp onun yerine sizden pasaportunuzun fotokobisini istiyorlar. Malum bizde bu durumda hemen pasaport işlemlerine başlayalım dedik.

Pasaportla ilgili araştırma yaptığınızda internette birkaç güne bu işi hallederim diye düşünüyorsunuz ve büyük hayal kırıklığına uğruyorsunuz. Erasmus öğrencileri 2 yıl harçsız pasaport alıyorlar, bunun içinde okula harçsız pasaport dilekçesi ayrıca bu işlemleri talep etmek için öğrenci işlerine dilekçe ve burs belgesini hazırlıyorsunuz. Enstitü koordinatörüne imzalatıyorsunuz ve daha sonra öğrenci işlerine teslim ediyorsunuz ve onlar size bu konuyla ilgili bir evrak vermeleri gerekiyor ve bu bir günde olmuyor malesef, 2 gün bekliyorsunuz. Bu noktada herşey düşündüğünüz zamanlama da yürümüyor. Bir günde koordinatör imzası, 2 gün öğrenci işleri ve 3 gün böyle geçer.

Öğrenci işlerinden aldığınız harçsız pasaport belgesiyle Emnüyet Müdürlüğü' nün yolunu tutarsınız. Biz tuttuk gittik, bir kalabalık ve bir o kadar gergin ortam. Meğer yeni sisteme geçilmiş, eskisi gibi kolay pasport işlemlerini halledemiyorsunuz. Biz gittiğimizde konuştuğumuz polis memurunun tepkisine sinir olmuştuk. Adam, Volkan Konak' ın şarkısındaki gibi aksi nalet :) Ters bir adam diyebilirim :) Bu arada bu işlemler için polisten laf dinlemeye de hazır olun. Biz gereken belgleri filan gösterdiğimizde memurun tepkisi şöyle; 'devlet size büyük kıyak geçiyor, harç parası almıyor' , malum biz birkaç şey söylesekte adamın fikrini değiştirmek zor bir de gergin ortam ve emniyettesiniz :) Yav bu devlet başkalarına daha büyük kıyak geçerken gelmiş benden harç parası almadığı için mi büyük kıyak oluyor, neyse... Zaten günümüz biraz stresli oluyor. Sonrası gün parmak izi için geliyorsunuz. Parmak izi için sıra beklerken Umre' ye gidecek bir teyzeyle kısa bir muhabbetimiz oluyor. Nereye gideceğimizi soruyor, eğitim için Polonya' ya gideceğiz teyze diyoruz. Benim yeğenimde Amerika' ya gitmişti. Şeyy Polonya geri kalmış, iyi bir ülke değil mi?. Benim yeğenim Amerika' ya ordan İtalya' ya gitti 3 ay. Teyze, biz 9 aylığına gidiyoruz. Sonra bizde öyle ülke tercihi bile yoktu. Sanki bana sordular Zeynep Amerika' ya mı gitmek istersin Polonya' ya mı ? Hayret birşey , yaww teyze bırak bu işleri, kıyaslamayı, Umre' ye gideceksin zaten, değiştir kafayı. Neyse, Allah'tan parmak izindeki memur espirili. Birkaç tembihte bulunuyor, hatta pasaport işlemleri için sıra almaya 5' te gelin diyor. Sabah ezanla kalkın, namaza da başlayın bu vesileyle, mübarek iş yaparsınız diyor :)

Sabah 5 mi? Bu sıralar Umre ve hacı zamanı olunca, millet sabah ezanını kılıp Emniyet Müdürlüğü' nün yolunu tutuyormuş.Günde 60 işlem sınırı varmış sanırım. Bizimde malum acelemiz var pasaport konusunda, sabah 5:30 Emniyetin önündeyiz, meğer birkaç kişi sabah 3:30 da diğer birkaçı namazı kılıp gelmiş :) Emniyet Müdürlüğü 8:00 de açılıyor . O saate kadar bayağı uzun bir kuyruk oluşuyor. Bizde girdik, sıra alacağız bugün hemen işlemlere başlarız diye düşünüyoruz. Sıra almaya gidiyoruz ve sıramız sonraki gün saat 11:30. Hayırlı işler :) Birgün daha böyle gider.

Lütfen pasaport işlemlerinden zamanlama yapmayın bu bir başlangıç :) Biz tabi sonraki gün geliyoruz, ismimizi çağırıyorlar, polis memuru işlemimizi yapıyor. Polis memuru iyi Allah'tan gene bir laf söz dinlemeden, işlemlere başlıyoruz. Zümrüt' ün işlemlerini yapıyoruz sıra bana geliyor ama o biyometrik fotoğraf bilgisayardaki forma yerleşmiyor. Allahım yarabbim. Polis memuru deniyor deniyor olmuyor. Hay bu yeni sistemin... Yeni sistemde fotoğrafın yerleştiği alanda bir çizgi beyaz dahi olacak. Malum bu durumda tekrar fotoğraf çekilmemi istiyorlar. Aklıma hemen sıra olayı geldi, ben gene sıra alıp gelirsem birkaç gün daha geçer. Allah'tan memuru sen getir, işlemini yaparım diyor. Dönüyorum fotoğrafçıya çekiliyorum + eski fotoyu da yeniden boyutlandırıp çıkartıyoruz. Fotoğrafçılarda bu konudan şikayetçi çünkü fotograftan dolayı çok dönen var. Fotoğrafları aldım gittim. Bu sefer başka memura sevkedildim. İşlemlerime başladı, fotoğraf gene olmuyor. Yanındaki memura soruyor. Memurun tepkisi şöyle; 'olmuyorsa geri yolla'. Beynimde şimşekler çakıyor tabi. Olmuyor malum, başka fotoğraf veriyorum, gene sorun. Müdürüne soruyor işlemle devam ediyor ama hala fotoğrafın kesinliği yok, yandaki polis gene 'bu kadar uğraşmamız gerek, ben bunu diyeceğim küçük hanım kızacak ve kötü polis olacağım'. Sinirden gülüyorum :) Tamam sistemden kaynaklı onların birşey yapması da zor ama ortam gergin, zaten az önce kalabalıktan tartışma çıkmış. Başvuru yapanlar gergin, durmadan aksilik çıkıyor, aceleleri var, memurlar gergin, ben gergin. Polis memuru uğraşıyor, bir şekilde yapıyor. Aksilik çıkmaması için dua ediyorum. Sonra Zümrüt' e telefon geliyor, pasaport için yatırdığınız makbuzda sorun var, meğer bankacı yanlış yatırmış, haydaa... Bir bu eksikti. Banka, vergi dairesi valilikte turluyoruz artık. İşlemleri hallediyoruz, herşey yolunda bir telefon, fotoğrafınız olmadı yarın yeni fotoğrafla tekrar gelin. Allahım... Sonraki gün farklı bir yerde çekilip gidiyorum. Artık emniyettekiler simamıza aşina olmuş, hala da bitmedi mi işlemleriniz soruyorlar. Nerde... Memur artık tanıdığından çağırıp hemen işlemime başlıyor, tabi fotoğraf ilk noktada yerleşmiyor, artık yusuf yusuf :) Nihayetinde oluyor ama bu sefer başka haber veriyor, arkadaşım Zümrüt'ün belge de de sorun çıkmış, foto çekilip gelecekmiş. Haber veriyorum, onun durumunu da tahmin ediyorum. Ben işlemleri hallediyorum. Umarım bir aksilik çıkmaz diyorum, eğer beni sonraki gün aramazlarsa sorun yok diye düşünüyorum. Aramadılar hala :)

UFFFfff ne yazı yazdım pasaportla ilgili. Bunu okuyabilmişseniz tebrik ediyorum, yorulmamışsanız. Ama bu pasaport bir haftamı alıyor sadece başvurusu. Daha henüz bana pasaportum ulaşmadı. Yeni sistemde yani çipli pasaportlarda olay böyle malesef, pasaportunuzda 3-4 gün içinde kargo yoluyla elinize ulaşıyor. Bana henüz ulaşmadı ama tedirginliğim gene bir aksilik çıkmasında. Artık evrak olaylarında herşeye ince ayrıntısına kadar dikkat eder oldum. Düşünüyorum da ben öğrenci olarak gidiyorum acaba normal vatandaş olarak gitsem nasıl olacaktı. Daha fazla mı sorun yaşardım??? Bu işlemler sizi vazgeçirme derecesine getiriyor açıkcası, şunu düşünüyorsunuz; ' Ya memleketin sana yetmedi mi? Otur, bırak,harcadığın paraya yap burda tatil' hahaa... Bu kadar zorluğa değer bir şey olacaktır inşallah. Şu an beni düşündüren vize, yani bakalım onda neler yaşayacağız. Hayırlısı...

Durum şu, resmi işlemler sinirlerinizi bozuyor. Memurlara deli oluyorsunuz bazen. Bankacısı, polisi, diğer tür memuru. Size yardımcı olanlarda oluyor tam aksi ordan oraya koşturanlarda. Bazıları gergin ortamda çalışırken bir kısmında iş yok, bilgisayarda oyun oynuyorlar. Onlar açısından olaya bakıyorum, günde bir sürü kişiye katlanıyorlar, kendi açımdan bakıyorum bende gerginim ama bana terslik yapmak zorunda değiller, onların stresini yaşamak zorunda değilim. Kısaca herkes stresli, hal böyle olunca herkese bir terapi lazım :)

Pasaport(çipli) almayı düşünen Erasmus öğrencilerine;

1-Harçsız pasaport için öğrenci işlerinden dilekçe (aldıktan sonra vergi dairesinde mühürletiyorsunuz)

2-Pasaport (cildi için, harçı hariç kısım) için 138.00 TL yatırdığınıza dair banka makbuzu

3- 2 tane biyometrik fotoğraf (özellikle en çok sorun çıkan konu,dikkat edin)

4- Parmak izi (Bütün parmaklarınzın izinin olduğu belge)

5-Nüfus cüzdanının aslı ve fotokobisi

İnsan ve Hayat / Sayı 4 ve Kapak

2010-06-07T01:52:00.006+03:00

İnsan ve Hayat dergisine çizimler yapıyorum, çok olmasa da. Bu ayki sayı için kapak istediler. Zamanım kısıtlı olduğundan çok fazla ilgilenemedim. Fakat bir fikrim vardı ve çizdim. Konu bilinçaltıydı. Kafamdakini resimledim fakat güzel yorumlar yanında biraz şevkimi kırıcı yorum da aldım. İşçilik iyi, mana yok, grafik yok, kompoziyon yok. O sıralar Erasmus işlemleri ve final sınavları için koşuşturmamdan dolayı bu yorumu duymak üzdü birazcık beni, ne yalan söyleleyim. Durdum, çalışmaya vakit bulmadığım gibi çalışma şevkim de gitti. Her çalışma güzel olacak diye bir birşey yok mutlaka, illaki eleştiriler alacağız ( iyi kötü, her zamanda aldık) da. Böyle eleştiri karşısında durdum, düşündüm. Yapamıyor muyum acaba dedim??? Hırslanmalı mıyım yoksa bırakmalı mıyım? Burdaki bırakmak çizimi bırakmak değil tabi ki. Bu hayatta bırakamayacağım şeylerden biridir çizmek. 'Çizmek kaderim' . Velhasıl ben çalışmadan biraz uzaklaşınca bunu toparlamak gerekiyordu. Bana kalsa çalışma tümüyle iptal :) Nihayetinde illüstrasyon çizimlerinin bana ait olduğu, grafik tasarım ve düzenlemeyi Siraceddin El ' in gerçekleştirdiği İnsan ve Hayat dergisinin bu ayki sayının kapağı ortaya çıktı.Umarım begenilir ve diğer sayıların kapağı çok çok daha iyi olur. Bu arada çizim için kullandığım program Photoshop CS3 + UC Logic A5 grafik tablet ile... (DeviantART galerimden çalışmaları daha büyük boyutlu inceleyebilirsiniz)

Dergiyi online okuyabilirsiniz; TIKLAYIN!